I CSK 1060/14

Sygn. akt I CSK 1060/14

POSTANOWIENIE

Dnia 14 września 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wojciech Katner

w sprawie z powództwa A. K.
‎przeciwko P.P.H. S. J. i E. S. spółce jawnej w K.
‎i J. S.
‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 września 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 3600,-
‎ (trzy tysiące sześćset) złotych z tytułu kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego […] w W. z dnia 21 grudnia 2012 r., oddalając powództwo i orzekając o kosztach postępowania. Powód żądał uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przez wykreślenie jako właściciela P. spółka jawna i wpisanie w jej miejsce siebie oraz J.S. jako współwłaścicieli z udziałami w wysokości 1/2, alternatywnie o wpis tych osób jako współwłaścicieli na zasadzie współwłasności łącznej, właściwej dla wspólników spółki cywilnej. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, podzielonym przez Sąd drugiej instancji, w sprawie doszło do wystąpienia dotychczasowego wspólnika ze spółki cywilnej, zawierającej w swoim majątku nieruchomość stanowiącą przedmiot postępowania, bez zachowania wymaganej formy aktu notarialnego.

Orzeczenie to zostało zaskarżone przez powoda skargą kasacyjną, w której zarzucił on naruszenie art. 860 § 2 w związku z art. 158 i art. 73 § 2 k.c.; art. 373 w  związku z art. 130² § 1 oraz art. 126² k.p.c. Na tej podstawie skarżący wniósł o  uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W  odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwane wniosły o jej odrzucenie lub odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W szczególności, skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, za oczywiście zasadną uważać należy skargę kasacyjną, która jest uzasadniona w sposób oczywisty, możliwy do stwierdzenia na pierwszy rzut oka, bez konieczności prowadzenia złożonych rozumowań (z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, nie publ. oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15, nie publ.). Twierdzenia skarżącego, który upatruje tak rozumianej oczywistej zasadności w naruszeniu przepisów prawa odpowiadających treści zarzutów skargi kasacyjnej, nie odpowiada jednak tak rozumianej przesłance oczywistej zasadności. Ze swojej istoty wymaga ona wskazania przyczyn szczególnej, kwalifikowanej zasadności wniesionej skargi (a tym samym, rażącej wadliwości zaskarżonego orzeczenia), która wykraczałaby poza typową zasadność zarzutów środka zaskarżenia. Jedynie w takim wypadku mogłoby dojść do spełnienia publicznego celu skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia - który, w ramach przesłanki wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., sprowadza się do wyeliminowania z obrotu orzeczeń obarczonych szczególnie poważnymi błędami. Zasadność, o której mowa w art. art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. nie może być z tego powodu zasadnością normalnego rodzaju, właściwą zwykłym (instancyjnym) środkom zaskarżenia - lecz posiadać musi, opisany wyżej, szczególny i kwalifikowany charakter.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak na wstępie, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.