I CSK 1040/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
21 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa S.N.
przeciwko Szpital w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej S.N.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 5 grudnia 2023 r., I ACa 1106/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego
na rzecz pozwanego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 1040/24
2
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z
dnia 5 grudnia 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z
powołaniem się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości oraz występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Analiza
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi
jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć,
że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego
zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia,
wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz
przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych
ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia
prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla
sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.
Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionego
zagadnienia dotyczącego "sytuacji procesowych, w jakich Sąd II instancji
rozpoznający apelację powinien uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do
rozpoznania Sądowi I instancji.", nie pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienie to
mogło – z punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej sprawy – być uznane za
istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zostało ono
poza tym dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze Sądu
Najwyższego. Nie istnieje zaś potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie
występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy na ten temat wyraził
I CSK 1040/24
3
już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności
uzasadniające zmianę tego poglądu.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje
również podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 386 § 4 k.p.c., w
zakresie wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art.
3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba
dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w
orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich
interpretacji. Skarżący nie wskazał w sposób przekonywający na istnienie tego
rodzaju wątpliwości. Nie przedstawił także argumentacji pozwalającej stwierdzić, że
występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie. Takie stwierdzenie
wymaga przytoczenia przykładów orzeczeń wskazujących na rzeczywistą
rozbieżność w wykładni, czego skarżący nie uczynił. Nie wskazują bowiem na to
dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i
art. 39821 k.p.c.
[SOP]
