I CSK 1025/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
15 lipca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 lipca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J.K.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 22 października 2024 r., I ACa 2103/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
ag
UZASADNIENIE
Pozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22 października 2024 r. w sprawie z powództwa
J. K. o ustalenie i zapłatę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej
merytorycznego rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi
I CSK 1025/25
2
nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności
uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne
i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany
na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń
umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji
skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona
w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi
kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony –
co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych
w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi
kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
powołano oczywistą zasadność skargi, wskazując, że „stanowisko przyjęte
w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oznacza uznanie, że umowa kredytu
denominowanego do waluty obcej winna określać wysokość kwoty kredytu
w złotych, co pozostaje w sprzeczności z utrwalonym stanowiskiem Sądu
Najwyższego”.
Jak przyjmuje się w utrwalonej judykaturze Sądu Najwyższego, oczywista
zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy
wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Zarzucane
uchybienia muszą zatem mieć kwalifikowany charakter, odnosić się do
konkretnych, powołanych przez skarżącego przepisów prawa i być dostrzegalne na
pierwszy rzut oka (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia
2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, z dnia 22 marca 2001 r.,
I CSK 1025/25
3
V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156 i z dnia 15 czerwca 2018 r.,
III CSK 38/18).
Bliższa analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
nie pozwalała przyjąć, aby skarga kasacyjna była – w przyjętym rozumieniu –
oczywiście uzasadniona. Wskazane przez skarżącego wątpliwości co do wykładni
powołanych przepisów prawa są w istocie pytaniami o trafność stanowiska Sądu
Apelacyjnego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy
i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów
prawa. Tymczasem przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem
wypowiedzi Sądu Najwyższego (zob. uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN
z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22; uchwałę 7 sędziów SN z 19 czerwca 2024 r.,
III CZP 31/23; uchwałę 7 sędziów SN – zasadę prawną – z 7 maja 2021 r.,
III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56; wyroki SN: z 4 kwietnia 2019 r.,
III CSK 159/17; z 9 maja 2019 r., I CSK 242/18; z 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18,
OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20; z 21 czerwca 2021 r., I CSKP 55/21;
z 3 lutego 2022 r., II CSKP 459/22; i z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
(M.T.)
[r.g.]
