Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-08-11
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I CSK 1015/14
POSTANOWIENIE
Dnia 11 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa M. J.
przeciwko A. S.
o ochronę dóbr osobistych,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 sierpnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistej zasadności skargi. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi, mimo że niezwykle rozbudowane nie daje podstaw do przyjęcia, że w rzeczywistości można mówić o istotnym zagadnieniu prawnym dotyczącym interpretacji art. 24 k.c. Skarżąca upatruje istotności zagadnienia prawnego w potrzebie ustalenia stopnia szczegółowości sformułowania żądania, a w konsekwencji orzeczenia sądu w przedmiocie treści jej oświadczenia mającego na celu usunięcie skutków naruszenia dóbr osobistych. Wskazana kwestia, co dostrzega sama skarżąca, była przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego, które zmierzają do przyznania w tym zakresie sądowi orzekającemu możliwie dużej swobody w niezbędnym doborze środków ochrony służących usunięciu skutków naruszenia dobra. Twierdzenie zaś, że sformułowana w zaskarżonym orzeczeniu treść przeprosin jest zbyt ogólna i obejmuje również zdarzenia, które zostały w toku postępowania uznane za prawdziwe jest jedynie polemiką skarżącej i nie znajduje potwierdzenia w poczynionych przez Sąd Apelacyjny ustaleniach faktycznych.
Całokształt analizy skargi kasacyjnej nie uzasadnia natomiast wniosku, że jest ona oczywiście uzasadniona.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
