Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63 - jak powołują je inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: wyszukiwarka orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl)

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 23. Na liście 17 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

II CSK 270/17Sąd Najwyższy · wyrok · 2018-11-08
„W postanowieniu z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63 Sąd Najwyższy stwierdził, że w polskim porządku prawnym osobowość mają parafie, diecezje i diecezjalne seminaria duchowne Kościoła Rzymskokatolickiego.”
III CZP 14/18Sąd Najwyższy · 2018-09-12
„… kodeksu prawa kanonicznego z 1917 r., stosowanych w związku z odpowiednimi przepisami Konkordatu z 1925 r. oraz Konstytucji z 1921 r. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63 uznano, że wobec utraty mocy obowiązującej Konkordatu należy przyjąć, iż nie mają mocy obowiązującej na terenie Państwa Polskiego przepisy prawa kanonicznego, jako wewnętrznego prawa statutowego.”
I CSK 179/17Sąd Najwyższy · wyrok · 2018-02-09
„… 29 września 1945 r. wskazała, że konkordat zawarty między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską przestał obowiązywać (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63, OSNC 1964, nr 10, poz.198, uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2015 r., IV CSK 90/15, nie publ.) z uwagi na sprzeczny z nim fakt powierzenia duchownym niemieckim administracji dwóch …”
II CSK 120/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-12-07
„Praktykę sądową w okresie po drugiej wojnie światowej w tej materii ukształtowało postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63, (OSNC 1964, Nr 10, poz. 198) wyjaśniające, że stosownie do obowiązującego w PRL porządku prawnego osobowość prawną mają parafie, diecezje i diecezjalne seminaria duchowne Kościoła rzymskokatolickiego.”
IV CSK 90/15Sąd Najwyższy · wyrok · 2015-12-02
„Stąd też brzmienie art. 36 p.o.p.c. stało się podstawą wnioskowania Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 18 kwietnia 1963 r. I CR 223/63, OSNC 1964/10/98), że wobec braku stosownej ustawy, osobowość prawną pewnych trwałych struktur kościoła katolickiego, to jest parafii, diecezji i diecezjalnych seminariów duchownych, można wyprowadzić z …”
IV CSK 312/14Sąd Najwyższy · wyrok · 2015-02-25
„Sąd pierwszej instancji odwołał się do stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63, (OSNC 1964, nr 10, poz. 198), w którym stwierdzono, że stosownie do obowiązującego w PRL porządku prawnego osobowość prawną mają parafie, diecezje i diecezjalne seminaria duchowne Kościoła Rzymskokatolickiego.”

Pokaż pozostałe (11)

III CSK 258/11Sąd Najwyższy · postanowienie · 2012-04-20
„Wobec wypowiedzenia Konkordatu uchwałą Rady Ministrów z dnia 12 września 1945 r. i braku uregulowania kwestii osobowości prawnej Kościoła Katolickiego już w orzeczeniu 11 Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63 (OSP 1965, z.”
II CSK 69/09Sąd Najwyższy · postanowienie · 2009-07-10
„Mimo braku uregulowań prawnych Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 1963 r., sygn. akt I CR 223/63, (ONCP z 1964 r., nr 10, poz. 198) stwierdził, że parafie, diecezje i diecezjalne seminaria duchowne Kościoła Rzymsko 14 katolickiego mają osobowość prawną.”
I PRN 70/94Sąd Najwyższy · wyrok · 1994-10-18
„Kodeks cywilny z Komentarzem pod redakcją J.Winiarza tom I, Warszawa 1989 r., s. 50), jak i - według wymienionego komentarza i systemu - w orzecznictwie (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63, OSP 1965 z.”
I ACa 142/20Sąd apelacyjny · wyrok · 2021-07-08
„Praktykę sądową w okresie powojennym do zmiany ustroju w 1989 r. w tej materii ukształtowało postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63, (OSNC 1964, Nr 10, poz. 198) wyjaśniające, że stosownie do obowiązującego w PRL porządku prawnego osobowość prawną mają parafie, diecezje i diecezjalne seminaria duchowne Kościoła (...).”
I ACa 762/16Sąd apelacyjny · wyrok · 2016-10-18
„… (I CR 223/63) Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że stosownie do obowiązującego w PRL porządku prawnego osobowość prawną mają …”
I ACa 867/15Sąd apelacyjny · wyrok · 2016-09-14
„Po 1945 r. uznawano parafię jako kościelną osobę prawną, czego przykładem jest orzecznictwo Sądu Najwyższego (tak m.in. postanowienia z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63;”
I ACa 962/14Sąd apelacyjny · wyrok · 2015-01-07
„Po 1945 r. uznawano parafię jako kościelną osobę prawną, czego przykładem jest orzecznictwo Sądu Najwyższego (tak m.in. postanowienia z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63 (OSNC 1964/10/198), z dnia 10 lipca 2009 r., II CSK 69/09 (LEX nr 530698).”
I ACa 408/14Sąd apelacyjny · wyrok · 2014-07-16
„… (I CR 223/63) Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że stosownie do obowiązującego w PRL porządku prawnego osobowość prawną mają parafie, diecezje i diecezjalne seminaria duchowne Kościoła (...).”
XVIII C 528/15Sąd powszechny · wyrok · 2018-10-05
„Praktykę sądową w okresie powojennym do zmiany ustroju w 1989 r. w tej materii ukształtowało postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1963 r., I CR 223/63, (OSNC 1964, Nr 10, poz. 198) wyjaśniające, że stosownie do obowiązującego w PRL porządku prawnego osobowość prawną mają parafie, diecezje i diecezjalne seminaria duchowne Kościoła rzymskokatolickiego.”
II Ca 279/15Sąd powszechny · postanowienie · 2015-10-08
„Stanowisko to wynika z dorobku orzecznictwa Sądu Najwyższego (por. postanowienie SN z 18.04.1963 roku, I CR 223/63, OSNC 1964/10/198;”
I C 627/11Sąd powszechny · wyrok · 2014-07-25
„Powód dla potwierdzenia braku osobowości prawnej (...) B. wskazuje na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1963 roku (sygn. akt I CR 223/63), jednocześnie twierdząc, iż potwierdza ono osobowość prawną (...).”