Sąd Najwyższy

Wyrok SN z 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: wyszukiwarka orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl)

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 32. Na liście 28 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • I CSK 3617/25Sąd Najwyższy · postanowienie · 2026-04-22
    „Jeżeli przedmiot roszczenia jest podzielny, uznanie (właściwe i niewłaściwe) może dotyczyć całego roszczenia albo jego części (zob. np. wyrok SN z 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNCP 1973, nr 4, poz. 61).”
  • III CSKP 102/21Sąd Najwyższy · wyrok · 2021-06-15
    „Jeżeli przedmiot roszczenia jest podzielny, uznanie (właściwe i niewłaściwe) może dotyczyć całego roszczenia albo jego części (zob. wyroki SN: z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNCP 1973, nr 4, poz. 61 i z dnia 3 maja 1974 r., II PR 81/74, OSPiKA 1975, nr 10, poz. 213).”
  • III CSK 24/16Sąd Najwyższy · wyrok · 2016-12-08
    „… które, żeby wywarło skutki prawne musi być zindywidualizowane i odnosić się do roszczenia o określonym charakterze i w określonej wysokości (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNCP 1973 nr 4 poz. 61, z dnia 16 września 1977 r., III PR 105/77, nie publ., z dnia 8 kwietnia 1999 r., II CKN 269/98, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 1999 r., I CKN 82/98, …”
  • I CSK 736/14Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-05-19
    „W wyroku z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72 (OSNCP 1973, nr 4 poz. 61) Sąd Najwyższy wyraził zapatrywanie, że dla skuteczności uznania nie jest wymagana żadna szczególna forma, oraz że może ono być także dorozumiane np. na skutek częściowego wykonania, prośby o odroczenie płatności.”
  • I CZ 4/09Sąd Najwyższy · postanowienie · 2009-02-05
    „Przez uznanie właściwe rozumie się umowę o określonych cechach (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNC 1973, nr 4, poz. 61, i z dnia 24 maja 2007 r., V CSK 23/07, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 89), a przez uznanie niewłaściwe - powodujące przerwanie biegu przedawnienia (art. 123 pkt 2 k.c.) - zachowanie …”
  • II CSK 347/07Sąd Najwyższy · wyrok · 2007-11-15
    „… zwłaszcza dopuszczalność stosowania do niego przepisów o czynnościach prawnych stanowi zagadnienie sporne zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72 OSNCOP 4/73, z dnia 19 marca 1997 r. II CKN 46/97 OSNC 10/97, z dnia 19 września 2002 r. II CKN 1312/00 OSNC 12/03, z dnia 22 czerwca 2004 r. IV CK 444/03 niepubl., z dnia 26 listopada 2004 r. I CK …”
Pokaż pozostałe (22)
  • I AGa 7/20Sąd apelacyjny · wyrok · 2020-09-29
    „W późniejszych orzeczeniach (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 roku, I CR 142/72 OSNCP 1973/4 poz. 61) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dla skuteczności uznania nie jest wymagana żadna szczególna forma, że może ono być także dorozumiane np. na skutek częściowego wykonania, prośby o odroczenie płatności.”
  • I AGa 104/19Sąd apelacyjny · wyrok · 2020-07-30
    „W późniejszych orzeczeniach (por. wyrok Sądu Najwyższego z 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNCP 1973/4 poz. 61).”
  • I AGa 85/19Sąd apelacyjny · wyrok · 2019-09-19
    „W późniejszych orzeczeniach (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72 OSNCP 1973/4 poz. 61) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dla skuteczności uznania nie jest wymagana żadna szczególna forma, że może ono być także dorozumiane np. na skutek częściowego wykonania, prośby o odroczenie płatności.”
  • V ACa 1240/17Sąd apelacyjny · wyrok · 2018-07-20
    „Ma charakter zindywidualizowany i odnosi się do roszczenia o określonym charakterze i określonej wysokości (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, Lex nr 1484).”
  • I ACa 989/17Sąd apelacyjny · wyrok · 2017-12-05
    „W późniejszych orzeczeniach (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72 OSNCP 1973/4 poz. 61) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dla skuteczności uznania nie jest wymagana żadna szczególna forma, że może ono być także dorozumiane np. na skutek częściowego wykonania, prośby o odroczenie płatności.”
  • I ACa 77/17Sąd apelacyjny · wyrok · 2017-11-08
    „… z dnia 23 marca 2004 r., V CK 346/03, LEX nr 183783; z dnia 7 marca 2003 r., I CKN 11/01, LEX nr 83834; z dnia 19 września 2002 r., II CKN 1312/00, OSNC 2003, nr 12, poz. 168; z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNCP 1973, nr 4, poz. 61; z dnia 19 marca 1997 r., II CKN 46/97, OSNC 1997, nr 10, poz. 143, oraz w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 30 grudnia 1964, III PO 35/64, OSNCP 1965, nr 6, poz. 90).”
  • I ACa 701/14Sąd apelacyjny · wyrok · 2015-01-27
    „Sąd I instancji, wyjaśniając, na potrzeby niniejszej sprawy, powyższe pojęcie przywołał pogląd SN wyrażony w orzeczeniu w sprawie I CR 142/72.”
  • I ACa 684/14Sąd apelacyjny · wyrok · 2014-11-13
    „… a nie woli dłużnika (uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 grudnia 1964 r., sygn. akt III PO 35/64, OSNCP 1965/6 poz. 90, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r., sygn. akt I CR 142/72 OSNCP 1973/4 poz. 61, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt II CSK 347/07, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 1997 r., sygn. akt II CKN 46/97, OSNC 1997/10/143, wyrok Sądu …”
  • I ACa 622/12Sąd apelacyjny · wyrok · 2012-09-06
    „Zgodnie z utrwalonym poglądem mającym odzwierciedlenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyroki z dnia 24 lutego 1970 r. II PR 5/70, z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72) bieg przedawnienia przerywa także uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której ono przysługuje (art. 123 § 1 k.c.), ale tylko w granicach zakreślonych uznaniem.”
  • V GC 369/24Sąd powszechny · wyrok · 2024-07-15
    „Jednakże, aby oświadczenie woli mogło zostać potraktowane jako uznanie długu, musi jednoznacznie potwierdzać istnienie skonkretyzowanego długu, a więc wierzytelności wynikającej z konkretnego stosunku prawnego, w określonej wysokości (por. orzeczenie SN z dnia 23 stycznia 1958 r., 4CR 122/57 oraz wyrok SN z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72).”
  • XVI GC 1244/20Sąd powszechny · 2022-03-25
    „W późniejszych orzeczeniach (np. wyrok SN z dnia 23.06.1972 roku, I CR 142/72, OSNCP 1973/4 poz. 61) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dla skuteczności uznania nie jest wymagana żadna szczególna forma, że może ono być także dorozumiane np. na skutek częściowego wykonania, prośby o odroczenie płatności.”
  • III Ca 2163/19Sąd powszechny · 2020-04-01
    „Uznanie długu musi być dostatecznie wyraźnym przejawem tego, że dłużnik ma świadomość ciążącego na nim obowiązku spełnienia roszczenia w całości lub w części (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNCP 1973, Nr 4, poz. 61 i z 3 maja 1974 r. II PR 81/74, OSPiKA 1975, Nr 10, poz. 213).”
  • II C 162/18Sąd powszechny · 2018-08-07
    „… 9, Warszawa 2018, a także: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72 OSNCP 1973/4 poz. 61) Uznanie niewłaściwe jest uzewnętrznieniem stanu świadomości dłużnika, z którym ustawa łączy jedynie skutek w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia (wyrok SN z dnia 15 listopada 2007 r., II CSK 347/07, Legalis).”
  • II C 359/18Sąd powszechny · 2018-06-29
    „… 9, Warszawa 2018, a także: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72 OSNCP 1973/4 poz. 61).”
  • II Ca 426/17Sąd powszechny · wyrok · 2017-09-11
    „Natomiast art. 125 § 1 k.c. oraz 10-letni termin przedawnienia ma jedynie zastosowanie do ugody sądowej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23.06.1972 r. sygn. akt I CR 142/72).”
  • II C 1971/16Sąd powszechny · 2017-02-17
    „Uznanie niewłaściwe stanowi zatem deklaratywne stwierdzenie, iż obowiązek świadczenia istnieje i dłużnik nie zamierza się uchylać od jego wypełnienia (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 grudnia 1964 r. w sprawie o sygn. akt III PO 35/64, OSNCP z 1965 r., poz. 90; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r. w sprawie o sygn. akt I CR 142/72, OSNC 1973/4/61).”
  • I C 399/15Sąd powszechny · wyrok · 2017-01-24
    „Jeżeli przedmiot roszczenia jest podzielny zarówno uznanie właściwe jak i niewłaściwe dotyczyć może całego roszczenia albo jego części (wyrok SN z dnia 23 czerwca 1972 roku I CR 142/72.”
  • XII C 1272/16Sąd powszechny · wyrok · 2016-12-16
    „… (uznanie niewłaściwe, vide: wyrok SN z dnia 23.06.1972 r. I CR 142/72, OSNCP 1973 Nr 4, poz. 61, wyrok SN z dnia 19.03.1997r.”
  • VIII Ga 258/15Sąd powszechny · 2016-02-04
    „… uznaniem długu, polegającym na zawarciu - nieuregulowanej odrębnie — umowy ustalającej co do zasady i zakresu istnienie danego stosunku prawnego (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNC 1973, nr 4, poz. 61, jak również z dnia 23 marca 2004 r., V CK 346/03, LEX nr 183783) wyróżnia również uznanie niewłaściwe sprowadzające się do przyznania przez dłużnika wobec wierzyciela, że jego …”
  • I C 749/15Sąd powszechny · wyrok · 2015-10-15
    „SN z dnia 23 czerwca 1972 r. I CR 142/72, OSN 1973, poz. 61) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dla skuteczności uznania nie jest wymagana żadna szczególna forma oraz, że może ono być także dorozumiane, np. na skutek częściowego wykonania lub prośby o odroczeniu płatności.”
  • VIII Ga 136/14Sąd powszechny · 2014-10-28
    „… właściwe długu, tj. gdy zawarta zostanie – nieuregulowana odrębnie – umowa ustalająca co do zasady i zakresu istnienie jakiegoś stosunku prawnego (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 r., I CR 142/72, OSNC 1973, nr 4, poz. 61, jak również z dnia 23 marca 2004 r., V CK 346/03, LEX nr 183783) nie pozbawia to następnie dłużnika możliwości zwalczania zobowiązania i tym samym podnoszenia przeciwko niemu …”
  • VIII Ga 131/13Sąd powszechny · 2014-02-21
    „Powódka powołała się także na wyrok SN z dnia 23 czerwca 1972 r. w sprawie o sygn. akt I CR 142/72.”