I CO 62/20
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2020-06-24
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CO 62/20
POSTANOWIENIE
Dnia 24 czerwca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Karol Weitz
w sprawie z powództwa S. K.
przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego
z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I CSK 940/14,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2020 r.,
na skutek wniosku pełnomocnika powoda radcy prawnej P. P.
o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu,
stwierdza swą niewłaściwość i przekazuje rozpoznanie wniosku Sądowi Okręgowemu w W..
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 września 2019 r. Sąd Okręgowy w W. ustanowił dla powoda S. K. pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I CSK 940/14.
Ustanowiony pełnomocnik, radca prawny P. P. , sporządziła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie i w dniu 13 marca 2020 r. wystąpiła do Sądu Najwyższego o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia tej opinii.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata albo radcę prawnego orzeka na wniosek – do czasu zakończenia postępowania – sąd, przed którym świadczona była pomoc. W razie złożenia wniosku po zakończeniu postępowania właściwy do orzekania o przedmiotowym wniosku jest sąd, który wydał postanowienie o ustanowieniu pełnomocnika
(por. w tym zakresie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., III CSK 121/12, niepubl., i z dnia 25 lutego 2016 r., IV CSK 18/15, niepubl.).
Reguła ta, odniesiona mutatis mutandis, do sytuacji, w której ustanowiony przez sąd pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a następnie wystąpił o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oznacza, że do rozpoznania takiego wniosku właściwy jest sąd, który pełnomocnika ustanowił. W takiej sytuacji nie dochodzi bowiem w ogóle do wszczęcia postępowania, dla którego pełnomocnik został ustanowiony.
Skoro w sprawie pełnomocnika ustanowił Sąd Okręgowy w W., to Sąd ten jest właściwy do rozpoznania jego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, gdy pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego, ponieważ skarga ta nie została wniesiona i nie doszło do zainicjowania postępowania na jej podstawie.
Z tych względów, na podstawie art. 200 § 14 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
aj
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)