Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-07-20
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt I CNP 60/15
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lipca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
w skargi R.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt VI ACa (…), wydanego w sprawie
z powództwa R. W.
przeciwko A. L. W.
o rozwód,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2016 r.,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 maja 2015 r., wniesiona przez powoda, została oparta wyłącznie o zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Pozostają one
w związku z przebiegiem postępowania dowodowego przed sądem drugiej instancji.
Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 jest tylko takie orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo orzeczenie wydane w wyniku rażąco błędnej wykładni prawa lub jego niewłaściwego zastosowania. Z tego względu naruszenie prawa stanowiącego podstawę skargi musi mieć zatem charakter kwalifikowany i być oczywiste. Te kryteria oceny niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być odniesione do zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) , którego przedmiotem było powództwo w sprawie o rozwód. Uzasadnienie zarzutów skargi powoda i stanowisko Sądu Apelacyjnego wyrażone w uzasadnieniu jego wyroku nie wskazują na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania znajdujących zastosowanie w sprawie i powołanych przez skarżącego, w stopniu oczywistym i rażącym oraz nie dają jednoznacznie podstaw do uznania, że zaskarżony wyrok jest orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w świetle art. 4249 k.p.c. Dlatego też Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia do rozpoznania.
aj
