I CNP 48/14

Sygn. akt I CNP 48/14

POSTANOWIENIE

Dnia 24 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt VI ACa 1286/12, wydanego w sprawie

z powództwa J. J.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w Warszawie
‎i Prezesowi Sądu Okręgowego w Gdańsku
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2015 r.,

1. odrzuca skargę

2. zasądza od J.J. na rzecz Skarbu
‎ Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę
‎ 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów
‎ postępowania przed Sądem Najwyższym

3. oddala wniosek pełnomocnika skarżącego z urzędu adw.
‎ A.N. o przyznanie kosztów nieopłaconej
‎ pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu
‎ w niniejszym postępowaniu.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 roku Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo J. J. o zasądzenie od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Warszawie kwoty 79 000 zł i od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gdańsku kwoty 79 000 zł tytułem odszkodowania za przewlekłość postępowania zaistniałą, zdaniem powoda, w sprawach toczących się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Śródmieście i Sądem Rejonowym w Kartuzach. Apelacja powoda od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2013 roku (sygnatura VI ACa 1286/12). Powód nie wniósł skargi kasacyjnej od tego wyroku. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, opartej na naruszeniu przepisów postępowania przez przyjęcie, że nie ustanowienie dla powoda pełnomocnika z urzędu w sprawie VI ACa 1286/12 nie stanowiło naruszenia prawa powoda do sądu, skarżący zarzucił, że wyrok jest niezgodny z art. 117 k.p.c. oraz art. 379 pkt 5 k.p.c. Uprawdopodobniając wyrządzenie szkody, spowodowanej przez wydanie tego wyroku wskazał, że gdyby był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, to możliwe byłoby zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w dochodzonej pozwem kwocie 158 000 złotych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 424¹ § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W rozpoznawanej sprawie ta ostatnia przesłanka nie została spełniona, ponieważ od wyroku w sprawie VI ACa 1286/12 powodowi przysługiwała skarga kasacyjna, której powód nie wniósł. Stosownie do art. 424⁸ § 2 k.p.c., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli zmiana zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych była lub jest możliwa albo jeżeli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w  art. 424¹ § 2 k.p.c. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody przez wydanie zaskarżonego wyroku, albowiem nie przedstawił wyodrębnionego wywodu wskazującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego, zdaniem skarżącego, z prawem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Lakoniczne stwierdzenie skarżącego, że gdyby był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, to możliwe byłoby zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w dochodzonej pozwem kwocie 158 000 złotych nie wypełnia przesłanki z art. 424⁵ § 1 pkt 4 k.p.c.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 424⁸ § 2 k.p.c. w związku z art. 98 i 99 oraz art. 424¹², 398²¹ i 391 § 1 k.p.c. Sąd  Najwyższy  odmówił przyznania pełnomocnikowi skarżącego adw. A.  N. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w niniejszym postępowaniu. Czynności ustanowionego z  urzędu zawodowego  pełnomocnika procesowego sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, zwłaszcza   sporządzenie i wniesienie niedopuszczalnego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej  (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2014 r., IV CSK 228/14, niepubl.).