POSTANOWIENIE

26 listopada 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Maciej Kowalski

na posiedzeniu niejawnym 26 listopada 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie ze skargi D. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem
‎prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Legnicy
‎z 2 września 2022 r., I Co 1122/22, wydanego w sprawie

z wniosku A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
‎z udziałem D. M.
‎o egzekucję świadczenia pieniężnego,

1. odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
‎ prawomocnego orzeczenia;

2. zasądza od dłużnika D. M. na rzecz
‎ wierzyciela A. spółki z ograniczoną
‎ odpowiedzialnością w S. 450 (czterysta pięćdziesiąt)
‎ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego
‎ z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie
‎ w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie
‎ tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia
‎ D. M.

(a.z.)

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 2 września 2022 r. Sąd Rejonowy w Legnicy, po rozpoznaniu sprawy z wniosku wierzyciela A. Sp. z o.o. w S. przy udziale dłużnika D. M. o egzekucję świadczenia pieniężnego w przedmiocie skargi dłużnika na postanowienie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w Legnicy z 11 maja 2022 r. zmienił pkt 1 ww. postanowienia referendarza sądowego w ten sposób, że odmówił wszczęcia postępowania egzekucyjnego z wniosku wierzyciela A. Sp. z o.o. w S. w stosunku do dłużnika D. M. w sprawie o sygn. akt Km […] w szczegółowo wskazanym zakresie (pkt I.); utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie w pozostałym zakresie (pkt II.); oddalił wniosek pełnomocnika dłużnika o zwrot kosztów zastępstwa od komornika (pkt III).

Od powyższego postanowienia Sądu Rejonowego dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zaskarżając jego punkt II. i III.

W odpowiedzi na skargę wierzyciel wniósł o jej odrzucenie (jako niedopuszczalnej) oraz zasądzenie kosztów postępowania skargowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z aktualnym stanem prawnym, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje zasadniczo tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień, co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (zob. art. 424¹, art. 519², art. 1148¹ § 3, art. 1151¹ § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).

Od innych prawomocnych orzeczeń skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje. W szczególności, zgodnie z art. 767⁴ § 3 k.p.c., skarga ta nie przysługuje w sprawach egzekucyjnych (zob. np. postanowienia SN: z 30 września 2020 r., II CZ 33/20; z 17 grudnia 2021 r., III CNP 4/21, i z 15 stycznia 2024 r., I CNP 185/22).

Wbrew twierdzeniom dłużnika jego skarga dotyczy postanowienia wydanego w sprawie egzekucyjnej, a zatem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu a limine.

Na podstawie art. 424⁶ § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wywiedziona przez dłużnika podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd, do którego została wniesiona. W związku z brakiem podjęcia stosownych działań przez Sąd Rejonowy, Sąd Najwyższy orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia (art. 424⁸ § 1 w zw. z art. 424⁶ § 3 i z art. 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania skargowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1, 1¹ i 3 oraz art. 99 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ w zw. z art. 424¹² k.p.c. oraz w zw. z § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

(a.z.)

[a.ł]
‎