Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-02-12
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt I CNP 29/14
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
w sprawie skargi M. J. i E. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt V Ca […], wydanego w sprawie
z powództwa M. Ś. P.
przeciwko M. J. i E. J.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powódki - Miasta W.
o eksmisję i zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lutego 2015 r.,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012r. Sąd Okręgowy w W. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W., w sprawie z powództwa M. Ś. P. przeciwko M. J. i E. J., przy udziale interwenienta m. W., o eksmisję i zapłatę.
Pełnomocnik pozwanych wniósł skargę na podstawie art. 4241 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty.
Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.).
