I CNP 22/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-14

Dane orzeczenia

SygnaturaI CNP 22/16
Data orzeczenia2016-12-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 22/16

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt I C (…), wydanego w sprawie

z powództwa U. K. przeciwko S. K.
o rozwód,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,


odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy orzekł rozwiązanie przez rozwód małżeństwa S. K. i U. A. K. z domu S. Wyrok ten uprawomocnił się. Apelacja od tego wyroku wniesiona przez pełnomocnika S. K. została odrzucona postanowieniem Sądu  Okręgowego z dnia 5 lutego 2016 r. z powodu nieopłacenia jej w  zakreślonym terminie.

Pełnomocnik S.K. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 listopada 2015 r. orzekającego rozwód małżeństwa S. K. i U. A. K. zarzucił naruszenie art. 149 § 1 i art. 214 § 1 k.p.c.

 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Ponadto w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można w myśl powołanego przez pozwanego w skardze art. 4241 § 2 k.p.c. żądać także stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. art. 4241 § 2 k.p.c., obejmują tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych, np. z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej, błędnej informacji udzielonej przez pracownika sądu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10, i 8 sierpnia 2012 r., II CNP 29/12), skarżący zaś nie wykazał, że odrzucenie apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 listopada 2015 r. orzekającego rozwód małżeństwa S. K. i U. A. K. nastąpiło z takich właśnie przyczyn.

Z tych względów skargę odrzucono na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)