I CNP 20/13

Sygn. akt I CNP 20/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie skargi M. S.A. z siedzibą w Ł. o stwierdzenie niezgodności
‎z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.
‎z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt […], wydanego w sprawie

z powództwa M. S.A. z siedzibą w Ł.
‎przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi w P.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 grudnia 2013 r.,

1. odrzuca skargę,

2. zasądza od M. S.A. w Ł. na rzecz Wojewódzkiego
‎ Szpitala w P. kwotę 1 200 zł (tysiąc
‎ dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania
‎ skargowego.

UZASADNIENIE

Skarga M. Spółki Akcyjnej w Ł. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 czerwca 2012 r. została oparta na podstawie naruszenia art. 4 ustawy z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej oraz niektórych innych ustaw, art. 65 § 1 i 2 k.c., art. 58 § 1 k.c. zw. z art. 53 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 1 k.c. oraz art. 58 § 2 k.c.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z punktu widzenia jej wymogów powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 424⁵ § 1 k.p.c.

Art. 424⁵ § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 424² § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 424⁵ § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 424⁸ § 1 k.p.c.). Należy do nich między innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia jednocześnie wymogu określonego w art. 424⁵ § 1 pkt 3 k.p.c. W przypadku, gdy skarżący kwestionuje zasadność merytorycznego rozstrzygnięcia sądu to powinien wskazać przepis prawa materialnego, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

W skardze wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 czerwca 2012 r. nie wskazano przepisu prawa, z którym wyrok ten jest niezgodny.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 424⁸ § 1 k.p.c.