I CNP 18/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-12-30

Dane orzeczenia

SygnaturaI CNP 18/15
Data orzeczenia2015-12-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Dariusz Zawistowski, SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący), SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 18/15

POSTANOWIENIE

Dnia 30 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. […] w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w Warszawie z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt V Ca 142/14, wydanego

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. […]
w W.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi m.st. Warszawy
o wydanie nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2015 r.,

1. odrzuca skargę

2. zasądza od Wspólnoty Mieszkaniowej przy
ul. […] w W. na rzecz Skarbu
Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem zwrotu
kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. […] w W. o  stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 listopada 2014 r. została oparta na podstawie naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z  punktu widzenia jej wymogów powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego określonym w art. 4245 § 1 k.p.c.

Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z  prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy do nich między i  innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

W skardze wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6  listopada 2014 r. nie został spełniony wymóg określony w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od wskazanego orzeczenia skarga kasacyjna nie przysługiwała, nie odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych. Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)