I CNP 16/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-08-26

Dane orzeczenia

SygnaturaI CNP 16/16
Data orzeczenia2016-08-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Józef Frąckowiak, SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący), SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 16/16

POSTANOWIENIE

Dnia 26 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi powoda - pozwanego wzajemnego L. G.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt VI ACa …/14, wydanego
w sprawie z powództwa L.G.

przeciwko A. sp. z o.o. w W.

o zapłatę

oraz z powództwa wzajemnego A. sp. z o.o. w W.

przeciwko L. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 sierpnia 2016 r.,

odrzuca skargę i zasądza od powoda - pozwanego wzajemnego na rzecz A. sp. z o.o. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

Wniesiona przez powoda (pozwanego wzajemnego) L. G. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 czerwca 2015 r. podlegała odrzuceniu
z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem
w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).

Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego wyroku – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego wyroku
w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić
i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

Zawarta w złożonej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1
pkt 5 k.p.c. Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248
§ 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c.

kc

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)