POSTANOWIENIE

23 maja 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Adam Doliwa

na posiedzeniu niejawnym 23 maja 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie ze skargi B. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem
‎prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu
‎z 31 maja 2023 r., II Ca 380/22 (II WSC 10/23),
‎wydanego w sprawie z powództwa Gminy S.- Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S.
‎przeciwko B. W.
‎o opróżnienie lokalu mieszkalnego,

odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

UZASADNIENIE

Pozwana B. W. w sprawie z powództwa
‎Gminy S. - Miejskiego Zakładu Zasobów Lokalowych w S.
‎o opróżnienie lokalu mieszkalnego złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności
‎z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z 31 maja 2023 r.

Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 374 i 375
‎w zw. z art. 212 § 1 k.p.c., art. 45 ust. 2 Konstytucji RP w zw.
‎z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
‎z dnia 4 listopada 1950 r. (tekst jedn. Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.).

Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci prawomocnych wyroków, opatrzonych klauzulą wykonalności: Sądu Okręgowego w Sosnowcu z 31 maja 2023 r. oraz Sądu Rejonowego w Sosnowcu
‎ z 28 kwietnia 2022 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Po pierwsze, skarga nie zawierała ustawowych wymagań konstrukcyjnych przewidzianych dla tego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 424⁵ § 1 pkt 3 k.p.c. skuteczne wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok
‎jest niezgodny. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że obowiązek
‎ten jest samodzielnym, odrębnym od innych elementem konstrukcyjnym skargi
‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Dlatego
‎też nie jest dopuszczalne łączenie go z innymi elementami konstrukcyjnymi,
‎w szczególności z przytoczeniem podstaw skargi (art. 424⁵ § 1 pkt 2 k.p.c.).
‎Nie wszystkie wady postępowania poprzedzającego wydanie orzeczenia, zarzucane w ramach podstaw zaskarżenia, powodują niezgodność orzeczenia z prawem i na odwrót, nie wszystkie przepisy naruszone przez sąd w postępowaniu poprzedzającym wydanie orzeczenia są tymi przepisami, z którym orzeczenie
‎jest niezgodne (zob. m.in. postanowienia SN: z 26 października 2023 r.,
‎I CNP 207/22; z 20 września 2023 r., I CNP 157/22).

Po drugie, skarżąca nie uprawdopodobniła w wymagany sposób wyrządzenia szkody spowodowanej zaskarżonym wyrokiem. Warunek ten jest spełniony w sytuacji, gdy skarżący złoży oświadczenie, że szkoda w jego majątku nastąpiła i wskaże czas, rodzaj oraz rozmiar tej szkody, jak również powoła lub przedstawi dowody lub inne środki uwiarygodniające jego twierdzenia. Szkoda powinna być „spowodowana przez wydanie wyroku”, a zatem pozostawać w związku przyczynowym z tym wyrokiem. Powyższe oznacza, że szkoda nie może powstać przed jego wydaniem. Skarżąca w złożonej skardze nie uprawdopodobniła, że poniosła określoną i skonkretyzowana szkodę wynikłą z wydania wyroku.

Skarżąca nie wykazała również, że wzruszenie wyroku w drodze innych środków nie było i nie jest możliwe. W tym zakresie skarżąca ograniczyła
‎się do stwierdzenia, że wyczerpała przysługujące jej środki prawne i przysługuje
‎jej skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Powyższe należy uznać za niewystarczające, gdyż skarżąca nie odniosła się do kwestii, czy w sprawie przysługuje jej lub przysługiwałaby skarga o wznowienie postępowania.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zgłoszony wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego wyroku jest niedopuszczalny, ponieważ uwzględnienie skargi zasadniczo nie prowadzi
‎do wydania przez Sąd Najwyższy wyroku reformatoryjnego ani kasatoryjnego. Zgłoszenie wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego wyroku jest dopuszczalne jedynie w przypadku określonym w art. 424¹¹ § 3 k.p.c., który
‎nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga podlega odrzuceniu, gdyż uchybienia w zakresie koniecznych elementów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie podlegają usunięciu na zasadach przewidzianych dla wymagań formalnych skargi jako pisma procesowego.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 424⁸ § 1 k.p.c. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

[SOP]

[ms]

‎