I CNP 105/22
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2022-11-29
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CNP 105/22
POSTANOWIENIE
Dnia 29 listopada 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt III Ca 219/19,
w sprawie z powództwa M. O.
przeciwko A. J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 listopada 2022 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 27 kwietnia 2018 r. w ten sposób, że oddalił powództwo o zapłatę wniesione przez powoda M. O. przeciwko A. J.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia M. O. zarzucił naruszenie art. art. 560 § 1-2, art. 561, art. 5611, art. 5613 oraz art. 5615 w zw. z art. 638 § 1 i art. 656 § 1 k.c., art. 232 k.p.c., art. 6 k.c. oraz art. 3 dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji oraz naruszenie art. 566 k.c. w zw. z art. 471 k.c. Skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna odpowiadać wymogom pisma wszczynającego postępowanie oraz wymogom o charakterze konstrukcyjnym, określonym w art. 4245 k.p.c. Do tych wymogów należy wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Spełnienie tego wymogu oznacza konieczność zamieszczenia w skardze wyodrębnionego wywodu prawnego, z uwzględnieniem katalogu możliwych środków prawnych służących wzruszaniu orzeczeń sądowych i powołaniem właściwych przepisów. Skarżący tego obowiązku nie spełnił. W skardze wskazano jedynie, że nie było i nie jest możliwe wzruszenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach, „albowiem brak jest podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a jednocześnie zaskarżony Wyrok, zgodnie z art. 3982 k.p.c., nie podlegał zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. W świetle tego przepisu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu w przypadku, gdy ten środek prawny nie spełnia któregokolwiek z wymogów o charakterze konstrukcyjnym.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
l.n
ał
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)