Trybunał Sprawiedliwości UE

Wyrok TSUE z 12 lutego 2004 r., C-218/01 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: CURIA, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 17. Na liście 15 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

C-51/10Trybunał Sprawiedliwości UE · wyrok · 2011-03-10
„Rejestracja oznaczenia jako znaku towarowego zależy bowiem od specyficznych kryteriów, które znajdują zastosowanie w kontekście stanu faktycznego danej sprawy i służą weryfikacji, czy dane oznaczenie nie jest objęte podstawą odmowy rejestracji (zob. podobnie w odniesieniu do art. 3 dyrektywy 89/104 wyrok z dnia 12 lutego 2004 r. w sprawie C‑218/01 Henkel, Rec. s. I‑1725, pkt 62).”
T-441/05Trybunał Sprawiedliwości UE · wyrok · 2007-06-13
„… odniesieniu do art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy 89/104, którego treść jest co do istoty identyczna z treścią art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, wyrok Trybunału z dnia 12 lutego 2004 r. w sprawie C‑218/01 Henkel, Zb.Orz. str. I‑1725, pkt 50].”
C-421/04Trybunał Sprawiedliwości UE · wyrok · 2006-03-09
„… połączonych C‑108/97 i C‑109/97 Windsurfing Chiemsee, Rec. str. I‑2779, pkt 29, oraz z dnia 12 lutego 2004 r. w sprawie C‑363/99 Koninklijke KPN Nederland, Rec. str. I‑1619, pkt 77, i w sprawie C‑218/01 Henkel, Rec. str. I‑1725, pkt 50).”
C-173/04Trybunał Sprawiedliwości UE · wyrok · 2006-01-12
„… 1989, L 40, str. 1), mający identyczną treść jak art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, wyrok z dnia 12 lutego 2004 r. w sprawie C‑218/01 Henkel, Rec. str. I‑1725, pkt 53].”
C-136/02Trybunał Sprawiedliwości UE · wyrok · 2004-10-07
„… 1989, L 40, str. 1) przepisu, który jest identyczny z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, wyrok z dnia 12 lutego 2004 r. w sprawie C-218/01 Henkel, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze, pkt 50 oraz powołane tam orzecznictwo; zob. również wyrok z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawach połączonych C-456/01 P i C-457/01 P Henkel przeciwko OHIM, Rec. str. I-5089, pkt 35 oraz powołane tam orzecznictwo].”
cfabe0da6cNaczelny Sąd Administracyjny
„Także nie jest możliwe aby przeciętny konsument, który jest osobą rozsądną, dobrze (należycie) poinformowaną, ostrożną i spostrzegawczą (zob. wyrok ETS z 12.02.2004 r., C-218/01) na podstawie czytelnej nazwy umieszczonej na etykiecie pominął informację znajdujące się na opakowaniu i uznał że przedsiębiorca zajmuje się wytwarzaniem wyrobów alkoholowych pod nazwą znaku Hellena oranżada.”

Pokaż pozostałe (9)

dd13b9a141Naczelny Sąd Administracyjny
„Kluczowe znaczenie przy ustalaniu relewantnego odbiorcy towaru/usług ma przyjęty w unijnym orzecznictwie model przeciętnego konsumenta, który jest osobą rozsądną, dobrze (należycie] poinformowaną, ostrożną i spostrzegawczą [zob. wyrok ETS z 12.02.2004 r., C-218/01].”
VI SA/Wa 1412/20Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2021-11-25
„… należycie uważna i ostrożna (zob. wyrok ETS z dnia 22 czerwca 1999 r. o sygn. akt C-342/97, wyrok ETS z dnia 16 lipca 1998 r. o sygn. akt C-210/96 oraz wyrok ETS z dnia 12 lutego 2004 r. o sygn. akt C-218/01).”
VI SA/Wa 1313/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2021-08-19
„Nadto, zdolność odróżniająca znaku powinna być badana z perspektywy postrzegania znaku przez właściwy krąg odbiorców, składający się z konsumentów danych towarów lub usług należycie, dobrze poinformowanych, należycie uważnych i przezornych (zob. wyrok ETS z 12 lutego 2004 r. w sprawie Henkel KGaA, C-218/01, EU:C:2004:88, pkt 50-51).”
VI SA/Wa 768/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2021-07-09
„Zdolność odróżniająca znaku powinna być ponadto badana z perspektywy postrzegania znaku przez właściwy krąg odbiorców, składający się z konsumentów danych towarów lub usług należycie, dobrze poinformowanych, należycie uważnych i przezornych (zob. wyrok ETS z 12 lutego 2004 r. w sprawie Henkel KGaA, C-218/01, EU:C:2004:88, pkt 50-51).”
VI SA/Wa 1535/20Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2021-06-22
„Kluczowe znaczenie przy takim ustalaniu relewantnego odbiorcy towaru/usług ma przyjęty w unijnym orzecznictwie model przeciętnego konsumenta, który jest osobą rozsądną, dobrze (należycie) poinformowaną, ostrożną i spostrzegawczą (wyrok ETS z 12 lutego 2004 r., C-218/01), Co do zasady przyjmuje się, że chodzi o przeciętnego odbiorcę takich towarów/usług.”
VI SA/Wa 134/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2021-03-04
„Za utrwalony należy uznać pogląd, że model przeciętnego odbiorcy ukształtowany w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości to osoba dobrze poinformowana, należycie uważna i ostrożna (zob. wyrok ETS z 22 czerwca 1999 r. o sygn. akt C-342/97; wyrok ETS z 16 lipca 1998 r. o sygn. akt C-210/96 oraz wyrok ETS z 12 lutego 2004 r. o sygn. akt C-218/01).”
VI SA/Wa 1072/18Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2018-11-21
„… należycie uważna i ostrożna (zob. wyrok ETS z dnia 22 czerwca 1999 r. o sygn. akt C- 342/97, wyrok ETS z dnia 16 lipca 1998 r. o sygn. akt C210/96 oraz wyrok ETS z dnia 12 lutego 2004 r. o sygn. akt C-218/01).”
VI SA/Wa 2288/17Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2018-04-11
„Dla celów całościowej oceny niebezpieczeństwa konfuzji, UP RP trafnie uwzględnił model przeciętnego odbiorcy ukształtowany w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który stanowi osobę dobrze poinformowaną, należycie uważną i ostrożną (zob. wyroki z 22 czerwca 1999 r., sygn. akt C-342/97, z 16 lipca 1998 r., sygn. akt C-210/96 z 12 lutego 2004 r., sygn. akt C-218/01).”
VI SA/Wa 2562/17Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie · wyrok · 2018-04-04
„… należycie uważną i ostrożną (zob. wyrok ETS z dnia 22 czerwca 1999 r. o sygn. akt C-342/97, wyrok ETS z dnia 16 lipca 1998 r. o sygn. akt C-210/96 oraz wyrok ETS z dnia 12 lutego 2004 r. o sygn. akt C-218/01).”