Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Art. 93.

Aktualizacja: 30 lipca 2026

  • Treść przepisu
  • Wyjaśnienie
  • 10 orzeczeń

§ 1.W razie śmierci pracownika w czasie trwania stosunku pracy lub w czasie pobierania po jego rozwiązaniu zasiłku z tytułu niezdolności do pracy wskutek choroby, rodzinie przysługuje od pracodawcy odprawa pośmiertna.

§ 2.Wysokość odprawy, o której mowa w § 1, jest uzależniona od okresu zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy i wynosi:

1)jednomiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 10 lat;

2)trzymiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 10 lat;

3)sześciomiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 15 lat.

§ 3.Przepis art. 36 § 11 stosuje się odpowiednio.

§ 4.Odprawa pośmiertna przysługuje następującym członkom rodziny pracownika:

1)małżonkowi;

2)innym członkom rodziny spełniającym warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

§ 5.Odprawę pośmiertną dzieli się w częściach równych pomiędzy wszystkich uprawnionych członków rodziny.

§ 6.Jeżeli po zmarłym pracowniku pozostał tylko jeden członek rodziny uprawniony do odprawy pośmiertnej, przysługuje mu odprawa w wysokości połowy odpowiedniej kwoty określonej w § 2.

§ 7.Odprawa pośmiertna nie przysługuje członkom rodziny, o których mowa w § 4, jeżeli pracodawca ubezpieczył pracownika na życie, a odszkodowanie wypłacone przez instytucję ubezpieczeniową jest nie niższe niż odprawa pośmiertna przysługująca zgodnie z § 2 i 6. Jeżeli odszkodowanie jest niższe od odprawy pośmiertnej, pracodawca jest obowiązany wypłacić rodzinie kwotę stanowiącą różnicę między tymi świadczeniami.

Ten przepis w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Orzecznictwo do tego przepisu

Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.

II KK 24/16Wydział II

Rażące naruszenie prawa procesowego w wykroczeniach - wyrok SN 2016

Fragment uzasadnienia

… przez żadną ze stron. Kasację od tego wyroku, na korzyść obwinionej, wywiódł dopiero Prokurator Generalny. Zarzucił w niej: - rażące naruszenie prawa procesowego, to jest art. 93 § 2 k.p.s.w. mające istotny wpływ na treść wyroku, polegające na przyjęciu, że okoliczności przypisanego ukaranej czynu i jej wina nie budzą wątpliwości i w konsekwencji możliwe było wydanie wyroku nakazowego, podczas gdy w świetle dowodów…
II KK 12/15Wydział II

Umorzenie postępowania w wykroczeniu drogowym - wyrok SN 2015

Fragment uzasadnienia

… Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Cesarz SSN Kazimierz Klugiewicz Protokolant Marta Brylińska w sprawie S. G. obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 93 § 1 i 2 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionej od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 8 listopada 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok i umarza…
IV KK 367/13Wydział IV

Kara aresztu w wyroku nakazowym – stanowisko SN

Fragment uzasadnienia

… ukaranego złożył Prokurator Generalny i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa karnego procesowego w sprawach o wykroczenia, a mianowicie art. 93 § 1 k.p.s.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu w postępowaniu nakazowym kary 30 dni aresztu, w sytuacji gdy przepis ten nie przewiduje możliwości orzeczenia kary tego rodzaju w postępowaniu nakazowym, wniósł o uchylenie wyroku w całości…
II KK 338/12Wydział II

Wyrok nakazowy nie może orzekać aresztu – SN 2013

Fragment uzasadnienia

… oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. zarzucił rażące i mające istoty wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 93 § 1 k.p.s.w., polegające na rozpoznaniu sprawy o czyny z art. 119 k.w. w postępowaniu nakazowym i orzeczeniu wobec obwinionego W. S. kary aresztu, a zatem kary nieprzewidzianej w tym przepisie. W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie…

Wyświetlone orzeczenia: 4

PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 93: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.

Podsumuj orzecznictwo

Wyjaśnienie przepisu

Artykuł 93 Kodeksu pracy zajmuje się sytuacją, gdy pracownik umiera w czasie trwania stosunku pracy lub podczas pobierania zasiłku z tytułu niezdolności do pracy na skutek choroby. Przepis ten zapewnia, że rodzinie zmarłego przysługuje odprawa pośmiertna wypłacana przez pracodawcę. Wysokość tej odprawy zależy od okresu zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy i wynosi od jednomiesięcznego do sześciomiesięcznego wynagrodzenia. Odprawa ta ma charakter świadczenia na rzecz rodziny, mającego na celu częściowe zabezpieczenie sytuacji materialnej po śmierci pracownika.

Przepis ma zastosowanie w dwóch głównych okolicznościach: gdy śmierć nastąpiła w trakcie trwania stosunku pracy oraz gdy zmarły pracownik pobierał zasiłek chorobowy po rozwiązaniu stosunku pracy. Oznacza to, że prawo do odprawy przysługuje także osobom, które zachorowały przed rozwiązaniem umowy, a zmarły w trakcie trwania tego zasiłku. Warunkiem jest, by zasiłek wynikał z niezdolności do pracy spowodowanej chorobą.

W praktyce przepis ten realizuje się, gdy np. pracownik zatrudniony u jednego pracodawcy przez 12 lat umiera nagle przed ustaniem stosunku pracy lub podczas korzystania z zasiłku chorobowego. W takiej sytuacji małżonkowi i innym uprawnionym do renty rodzinnej członkom rodziny przysługuje odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, podzielona pomiędzy nich równomiernie. Gdyby był tylko jeden uprawniony członek rodziny, otrzyma on połowę tej kwoty. Odprawa ta może stanowić istotne wsparcie finansowe dla rodziny zmarłego, jednak nie kumuluje się z odszkodowaniem z ubezpieczenia na życie, jeśli pracodawca takie wykupił.

Częstym nieporozumieniem jest niewłaściwe ustalanie wysokości odprawy lub jej adresatów. Należy pamiętać, że prawo do odprawy mają tylko członkowie rodziny spełniający warunki do renty rodzinnej zgodnie z przepisami o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto pomyłką jest nieuznawanie prawa do odprawy, jeśli zmarły pobierał zasiłek chorobowy po ustaniu zatrudnienia – przepis wyraźnie to przewiduje. Również podział odprawy na równe części między uprawnionych jest ustalony i nie może być dowolny.

W przypadku indywidualnych okoliczności, które mogą wpływać na prawo do odprawy pośmiertnej, warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże prawidłowo zinterpretować i zastosować art. 93 Kodeksu pracy.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Kto ma prawo do odprawy pośmiertnej według art. 93 KP?

Prawo do odprawy mają małżonek oraz członkowie rodziny spełniający warunki do renty rodzinnej z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Kiedy przysługuje odprawa pośmiertna według art. 93 KP?

Odprawa przysługuje, gdy pracownik zmarł podczas trwania stosunku pracy lub podczas pobierania zasiłku chorobowego po rozwiązaniu stosunku pracy.

Jak ustalana jest wysokość odprawy pośmiertnej?

Wysokość zależy od stażu u pracodawcy: 1-miesięczne wynagrodzenie poniżej 10 lat, 3-miesięczne co najmniej 10 lat, 6-miesięczne co najmniej 15 lat zatrudnienia.

Czy odprawa pośmiertna przysługuje, gdy pracodawca ma ubezpieczenie na życie pracownika?

Odprawa nie przysługuje, jeśli odszkodowanie z ubezpieczenia jest równe lub wyższe niż odprawa; w przeciwnym razie pracodawca wypłaca różnicę.

Jak dzieli się odprawę pośmiertną między uprawnionych członków rodziny?

Odprawę dzieli się na równe części między wszystkich uprawnionych członków rodziny zgodnie z art. 93 § 5 KP.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Potrzebujesz analizy tego przepisu w konkretnej sprawie?

Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.

Zapytaj o art. 93

Zobacz wszystkie artykuły na blogu