Art. 188 Kodeksu pracy ustanawia prawo dla pracownika wychowującego przynajmniej jedno dziecko do 14. roku życia do zwolnienia od pracy w wymiarze 16 godzin albo dwóch dni w ciągu roku kalendarzowego, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. W praktyce oznacza to, że pracownik może skorzystać z tego zwolnienia bez utraty wynagrodzenia, co ma na celu ułatwienie łączenia obowiązków zawodowych z rodzinnymi. Przepis sprecyzowuje także, że to sam pracownik decyduje o sposobie wykorzystania tego zwolnienia poprzez złożenie odpowiedniego wniosku, który musi zostać przedstawiony w formie papierowej lub elektronicznej na początku roku kalendarzowego. Warto podkreślić, że jeśli pracownik zatrudniony jest w niepełnym wymiarze czasu pracy, wymiar zwolnienia jest ustalany proporcjonalnie do jego wymiaru czasu pracy, a ewentualne niepełne godziny zwolnienia są zaokrąglane w górę do pełnej godziny. Ponadto, przepis ma zastosowanie także do pracowników, których dobowa norma czasu pracy jest niższa niż osiem godzin, jak to wynika z innych przepisów – zwolnienie godzinowe jest wtedy odpowiednio stosowane. Przepis ten ma zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, gdy pracownik musi poświęcić czas na opiekę czy wychowanie dziecka do lat 14, na przykład w przypadku konieczności zajęcia się dzieckiem choremu lub w związku z nagłą sytuacją rodzinną. Przykładowo, pracownik może wykorzystać dwudniowe zwolnienie, aby załatwić sprawy związane z opieką nad dzieckiem, uczestnictwem w spotkaniach szkolnych czy rehabilitacji medycznej. W praktyce często pojawiają się nieporozumienia dotyczące sposobu wnioskowania o to zwolnienie, zwłaszcza gdy pracownik rozpoczyna zatrudnienie w trakcie roku kalendarzowego, lub gdy wymiar zatrudnienia jest zmienny, co wymaga dokładnego obliczenia proporcjonalnego wymiaru zwolnienia. Ponadto, błędem jest czasem niewłaściwe zaokrąglanie niepełnych godzin zwolnienia lub pomijanie obowiązku składania wniosku w formie pisemnej lub elektronicznej. Warto przy tym pamiętać, że przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a pracownik korzystający z tego uprawnienia ma pełne prawo do wynagrodzenia za czas zwolnienia. W indywidualnych sytuacjach, które mogą nastręczyć niejasności lub komplikacji, zaleca się skonsultowanie ze specjalistą prawnym, aby właściwie zastosować art. 188 KP.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.