Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Aktualizacja: 30 lipca 2026
Odszkodowanie ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak nie może ono przewyższać kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… odpowiedzialności stanowią przepisy art. 114 k.p. i nast. Odpowiedzialność pracownika, który spowodował szkodę swemu pracodawcy z winy nieumyślnej jest ograniczona zgodnie z art. 119 k.p. do wysokości jego trzymiesięcznego wynagrodzenia. Natomiast szkoda wynikła z działań zawinionych umyślnie na podstawie art. 122 k.p. rodzi odpowiedzialność pracownika do pełnej wysokości spowodowanej przez niego szkody. Szczególnie…
Streszczenie
Sąd Rejonowy w Białymstoku zasądził zwrot 13 250 zł jako świadczenia nienależnego i uznał, że pozwany nie wykazał przesłanek z art. 411 k.c. wyłączających obowiązek zwrotu. Orzeczenie jest ważne, bo potwierdza, że w sporze o nienależne świadczenie to pozwany musi udowodnić okoliczności blokujące roszczenie powoda.
Fragment uzasadnienia
… w Tarnobrzegu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Natomiast zasądzenie od M. G. na rzecz Skarbu Państwa kwoty 20 zł znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 119 k.p. o.w. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
Fragment uzasadnienia
… zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p. ow., § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z dnia…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 119: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 119 Kodeksu pracy precyzuje zasady ustalania wysokości odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez pracownika. Zgodnie z tym przepisem, pracownik może zostać obciążony odszkodowaniem jedynie do wysokości faktycznie wyrządzonej szkody. Jednakże istnieje górna granica tego odszkodowania, która nie może przekroczyć kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w chwili wyrządzenia szkody. Oznacza to, że mimo iż szkoda mogłaby być większa, pracownik nie odpowiada za kwoty przewyższające trzy pełne miesiące wynagrodzenia. Przepis ten ma na celu ochronę pracownika przed nadmiernym obciążeniem finansowym za szkody powstałe w pracy. Z drugiej strony chroni interes pracodawcy, umożliwiając mu rekompensatę od rzeczywistej szkody, ale nie ponad określony limit.
Przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy pracownik wyrządzi szkodę materialną pracodawcy podczas wykonywania obowiązków służbowych. Może to dotyczyć zarówno szkód powstałych umyślnie, jak i na skutek niedbalstwa lub błędu. Warunkiem zastosowania art. 119 KP jest ustalenie faktycznej wielkości szkody oraz wynagrodzenia pracownika w dniu zdarzenia. To ograniczenie do trzech miesięcznych pensji chroni pracownika przed nadmierną odpowiedzialnością finansową, zwłaszcza gdy szkoda byłaby znacznie większa od jego zarobków. Przepis jest więc szczególnie ważny w przypadku pracowników o niższych wynagrodzeniach lub gdy szkody mają masowy charakter.
Przykładowo, pracownik w firmie produkcyjnej przypadkowo uszkodził maszynę warta 20 000 zł. Jego miesięczne wynagrodzenie brutto wynosi 5000 zł. Zgodnie z art. 119 KP, pracownik może zostać zobowiązany do odszkodowania w wysokości faktycznie wyrządzonej szkody, jednak nie więcej niż 15 000 zł, czyli trzykrotność jego wynagrodzenia. W praktyce więc odszkodowanie będzie wynosić maksymalnie 15 tysięcy złotych, nawet jeśli szkoda jest wyższa. W ten sposób przepis zabezpiecza pracownika przed odpowiedzialnością finansową przekraczającą jego zdolności zarobkowe, jednocześnie tworząc jasną granicę odpowiedzialności.
Często spotykanym błędem przy stosowaniu art. 119 jest nieuwzględnienie limitu odszkodowania lub niestaranne ustalenie dni, których wynagrodzenie ma być podstawą limitu. Nierzadko pracodawcy lub pracownicy mylnie interpretują, że odszkodowanie może być równe pełnej wartości szkody bez ograniczenia, co jest sprzeczne z normą. Ponadto, konieczne jest dokładne ustalenie dnia wyrządzenia szkody, ponieważ wynagrodzenie na ten moment jest decydujące dla limitu. Niedopełnienie tych warunków może skutkować nawet odrzuceniem roszczenia lub błędnym obciążeniem pracownika, co powoduje spory prawne. Dlatego istotne jest, aby stosując art. 119 KP, stosować się precyzyjnie do jego literatury i celów. W przypadku wątpliwości co do konkretnej sytuacji, warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże prawidłowo ustalić odszkodowanie i jego maksymalną wysokość.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Maksymalna kwota odszkodowania nie może przekroczyć trzykrotności wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.
Odszkodowanie ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak z limitem określonym przez art. 119 KP, więc nie zawsze pokrywa całość szkody.
Pracownik odpowiada tylko do wysokości trzy miesięcznego wynagrodzenia; nadwyżka szkody nie jest jego obowiązkiem pokryć.
Tak, przepis nie rozróżnia przyczyn szkody i limit stosuje się niezależnie od tego, czy szkoda była umyślna czy nie.
Należy wziąć pod uwagę pełne wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w tym konkretnym dniu, uwzględniając wszystkie składniki płacy.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 119