Art. 90.

Artykuł 90 Kodeksu pracy (KP) stanowi o stosowaniu odpowiednich przepisów w sytuacjach, które nie zostały uregulowane w przepisach art. 87 i 88 KP. Z jego treści wynika, że w takich przypadkach zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisy dotyczące egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych. Innymi słowy, tam gdzie prawo pracy nie zawiera konkretnych reguł dotyczących postępowania proceduralnego lub kwestii egzekwowania świadczeń, odwołujemy się do regulacji z innych dziedzin prawa, które są do tego kompetentne i dopasowane. Dzięki temu przepis gwarantuje ciągłość stosowania prawa i uniknięcie luk prawnych w sprawach pracowniczych.

Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy normy zawarte w art. 87 i 88 KP, które regulują szczegółowo określone postępowania proceduralne w sprawach pracowniczych, nie mają zakresu lub występują luki prawne. W takich sytuacjach orzeczenia, decyzje lub inne czynności procesowe mogą podlegać regulacjom przewidzianym w Kodeksie postępowania cywilnego – co do sposobu prowadzenia postępowania sądowego – albo przepisom dotyczącym egzekucji administracyjnej, jeśli chodzi o ściąganie należności pieniężnych na rzecz pracownika lub pracodawcy. Przepis ten ma charakter uzupełniający i porządkujący stosowanie systemu prawa pracy.

Przykładowo, jeśli w toku rozstrzygania sporu związanego z wynagrodzeniem za pracę pojawi się kwestia proceduralna, której Kodeks pracy nie reguluje, np. dotycząca sposobu doręczenia pisma lub terminu zażalenia, zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Ponadto, jeśli zasądzona kwota na rzecz pracownika nie zostanie dobrowolnie wypłacona przez pracodawcę, stosuje się przepisy o egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych, aby wymusić wykonanie wyroku. Ten mechanizm zapewnia, że prawa i obowiązki wynikające z zatrudnienia mogą być skutecznie dochodzone nawet przy braku szczegółowych regulacji w KP.

W praktyce częstym błędem jest mylne przekonanie, że Kodeks pracy reguluje wszystkie procedury i możliwości egzekwowania roszczeń. Tymczasem Art. 90 KP jasno wskazuje na konieczność stosowania innych aktów prawnych w uzupełnieniu. Niekiedy pomijanie tego przepisu prowadzi do błędnego prowadzenia postępowania lub niewłaściwej realizacji uprawnień pracowniczych. Inne nieporozumienie to użycie przepisów prawa cywilnego bez uwzględnienia ich odpowiedniego dostosowania do specyfiki prawa pracy – przepis jednak wyraźnie mówi o stosowaniu ich „odpowiednio”. Warto zatem zachować ostrożność i dokładnie analizować, które przepisy i w jaki sposób są zastosowane.

Podsumowując, Art. 90 KP pełni rolę uzupełniającą oraz porządkującą w zakresie proceduralnym i egzekucyjnym w prawie pracy. W konkretnych przypadkach wymaga umiejętnego stosowania przepisów procesowych i egzekucyjnych spoza Kodeksu pracy. W indywidualnej sytuacji prawnej lub spornych kwestiach warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże właściwie odnieść się do praw i obowiązków wynikających z przepisów.