Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Art. 206.
Przepisy art. 190–205 stosuje się odpowiednio do młodocianych zatrudnionych na podstawie umowy o przygotowanie zawodowe u pracodawców będących rzemieślnikami.
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Przepisy art. 190–205 stosuje się odpowiednio do młodocianych zatrudnionych na podstawie umowy o przygotowanie zawodowe u pracodawców będących rzemieślnikami.
Artykuł 206 Kodeksu pracy stanowi, że przepisy zawarte w art. 190–205, które dotyczą zatrudniania młodocianych, mają być stosowane odpowiednio także do młodocianych pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o przygotowanie zawodowe u pracodawców będących rzemieślnikami. Oznacza to, że rygory i zasady dotyczące młodocianych zawarte w wymienionych artykułach Kodeksu pracy muszą być respektowane również w kontekście umów przygotowania zawodowego zawieranych z rzemieślnikami. Przepis wskazuje na odpowiednie stosowanie tych regulacji, co oznacza, że zasady dotyczące ochrony młodocianych, czasu pracy i innych praw określonych w art. 190–205 mają zastosowanie w podobnym zakresie, dopasowując się do specyfiki umownego zatrudnienia u rzemieślników.
Przepis ma zastosowanie w sytuacji, gdy młodociany pracownik wykonuje swoje obowiązki na podstawie umowy o przygotowanie zawodowe, a jego pracodawcą jest rzemieślnik, czyli osoba prowadząca działalność rzemieślniczą we własnym imieniu. Umowa o przygotowanie zawodowe to szczególny rodzaj zatrudnienia, służący zdobywaniu kwalifikacji zawodowych, a przepisy art. 190-205 regulują prawa i obowiązki młodocianych zatrudnionych w tradycyjnym stosunku pracy. Art. 206 KP wskazuje, że ramy prawne tych przepisów odnoszą się także do tej specjalnej formy zatrudnienia u rzemieślników.
Przykładowo, młodociany uczeń szkoły zawodowej rozpoczyna przygotowanie zawodowe u lokalnego rzemieślnika, na mocy umowy przewidzianej w Kodeksie pracy. Choć jego zatrudnienie realizowane jest w innej formie niż standardowa umowa o pracę, to dzięki art. 206 KP obowiązują go zasady ochronne określone w przepisach 190–205, na przykład dotyczące czasu pracy, bezpieczeństwa i zdrowia czy nadzoru. Rzemieślnik jako jego pracodawca musi więc zapewnić warunki pracy zgodne z tymi normami, z uwzględnieniem specyfiki przygotowania zawodowego, co ma na celu ochronę praw młodocianego.
Częstym błędem przy stosowaniu art. 206 jest nieuwzględnianie przepisów art. 190–205 w pełnym zakresie wobec młodocianych zatrudnionych u rzemieślników, np. pomijanie wymogów dotyczących czasu pracy lub odpowiednich warunków bezpieczeństwa. Innym nieporozumieniem jest traktowanie umowy o przygotowanie zawodowe nie jako formy zatrudnienia podlegającej regulacjom o młodocianych, lecz jako wyłącznie edukacyjnej, przez co pracodawcy nie stosują do niej obowiązujących przepisów. Art. 206 jednoznacznie zobowiązuje do odpowiedniego stosowania przepisów o ochronie młodocianych, dlatego konieczna jest ich pełna implementacja. W indywidualnych przypadkach dla wyjaśnienia konkretnych wątpliwości warto zasięgnąć porady prawnika.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Przepis odnosi się do młodocianych zatrudnionych na podstawie umowy o przygotowanie zawodowe u rzemieślników.
Stosuje się odpowiednio przepisy art. 190–205 Kodeksu pracy dotyczące młodocianych.
To umowa, na podstawie której młodociani zdobywają kwalifikacje zawodowe u pracodawców, w tym rzemieślników.
Tak, są zobowiązani do stosowania przepisów dotyczących ochrony młodocianych zgodnie z art. 206 KP.
Przepisy art. 190–205 stosuje się odpowiednio, czyli z uwzględnieniem specyfiki zatrudnienia u rzemieślników.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI