Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
§ 1.Za zgodą pracownika, wyrażoną w postaci papierowej lub elektronicznej, pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy przez okres ustalony w zawartym w tej sprawie porozumieniu między pracodawcami.
§ 2.Okres urlopu bezpłatnego, o którym mowa w § 1, wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego pracodawcy.
Art. 1741 Kodeksu pracy reguluje możliwość udzielenia pracownikowi urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy. Przepis ten wyraźnie podkreśla, że taka forma urlopu wymaga uprzedniej zgody pracownika, która może być wyrażona zarówno na papierze, jak i w formie elektronicznej. Co więcej, okres trwania urlopu bezpłatnego ustalany jest w porozumieniu między obecnym pracodawcą a tym, u którego pracownik ma rozpocząć lub wykonywać dodatkową pracę. Przepis precyzuje także, że czas spędzony na takim urlopie bezpłatnym jest wliczany do okresu pracy uprawniającego pracownika do różnych świadczeń i uprawnień u dotychczasowego pracodawcy, co oznacza zachowanie ciągłości zatrudnienia pod względem prawnym.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy pracownik zamierza tymczasowo lub na określony czas podjąć zatrudnienie u innego pracodawcy, a obecny pracodawca wyraża na to zgodę poprzez udzielenie urlopu bezpłatnego. Kluczowym elementem jest zgoda wyrażona przez pracownika oraz wspólne porozumienie między pracodawcami dotyczące okresu trwania urlopu. Przepisy te nie dotyczą urlopów płatnych ani nie regulują kwestii zakazu konkurencji – ich celem jest elastyczność w stosunkach zatrudnienia pozwalająca na realizację dodatkowej pracy, przy jednoczesnym zachowaniu praw pracowniczych u dotychczasowego pracodawcy.
Przykładem praktycznym może być sytuacja, gdy pracownik zatrudniony w firmie A chce przez kilka miesięcy podjąć pracę w firmie B, która oferuje mu tymczasowe zatrudnienie. Po uzyskaniu zgody pracownika i zgodzie obu pracodawców na czas trwania urlopu bezpłatnego, pracownik zostaje zwolniony z obowiązku świadczenia pracy u dotychczasowego pracodawcy, a okres urlopu bezpłatnego jest mu zaliczany do okresu pracy służącego do nabywania uprawnień u poprzedniego pracodawcy, na przykład do urlopu wypoczynkowego czy prawa do nagrody jubileuszowej.
Często spotykanym błędem w stosowaniu art. 1741 KP jest udzielanie urlopu bezpłatnego bez formalnej zgody pracownika lub brak porozumienia między pracodawcami, co może prowadzić do nieprawidłowości w ustalaniu okresu zatrudnienia i uprawnień pracowniczych. Innym nieporozumieniem jest mylenie wymaganej zgody pracownika, która musi być jednoznaczna i udokumentowana, z milczącą akceptacją. Ponadto, niektórzy pracodawcy zapominają, że okres urlopu bezpłatnego zostaje wliczony do okresu pracy, co ma znaczenie dla praw pracowniczych. Warto w indywidualnych przypadkach skonsultować się z prawnikiem, aby prawidłowo zastosować przepisy art. 1741 Kodeksu pracy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Tak, za zgodą pracownika i porozumieniem między pracodawcami, urlop bezpłatny może być udzielony w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy.
Tak, czas urlopu bezpłatnego wlicza się do okresu pracy uprawniającego do praw pracowniczych u dotychczasowego pracodawcy.
Zgoda pracownika powinna być wyrażona na piśmie, w formie papierowej lub elektronicznej.
Tak, okres urlopu i warunki pracy u innego pracodawcy muszą być ustalone w porozumieniu między pracodawcami.
Bez zgody pracodawcy na urlop bezpłatny nie można legalnie zawiesić pracy u obecnego pracodawcy, by świadczyć pracę u innego.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI