Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Łączny wymiar urlopu wykorzystanego przez pracownika na zasadach i w trybie określonych w art. 1672nie może przekroczyć w roku kalendarzowym 4 dni, niezależnie od liczby pracodawców, z którymi pracownik pozostaje w danym roku w kolejnych stosunkach pracy.
Artykuł 1673 Kodeksu pracy reguluje łączny wymiar urlopu wypoczynkowego, który pracownik może wykorzystać w roku kalendarzowym na zasadach określonych w art. 1672. Przepis wskazuje, że ten łączny wymiar nie może przekroczyć 4 dni, niezależnie od ilości stosunków pracy z różnymi pracodawcami w danym roku. Oznacza to, że jeśli pracownik pracował u kilku pracodawców w ciągu roku kalendarzowego, suma dni urlopu wykorzystanych na podstawie zasad z art. 1672 nie może przekroczyć właśnie tych 4 dni. Przepis stanowi ograniczenie mające na celu uregulowanie korzystania z tego rodzaju urlopu niezależnie od zmian miejsc zatrudnienia.
Przepis znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy pracownik wykorzystuje urlop na zasadach i w trybie określonych w art. 1672, czyli najczęściej dotyczy to szczególnych form urlopu przysługującego na pewnych warunkach (np. urlopu na żądanie w wymiarze określonym przez art. 1672). Ograniczenie to ma na celu zapobieżenie nadmiernemu wykorzystaniu tego rodzaju urlopu, zwłaszcza gdy pracownik w ciągu roku zmienia pracodawców i mógłby w ten sposób skorzystać z przywileju wielokrotnie, przekraczając rozsądne ramy.
Przykładowo, jeśli pracownik w styczniu pracuje u jednego pracodawcy i wykorzysta 2 dni urlopu na zasadach z art. 1672, a w lipcu zmienia pracę i u nowego pracodawcy wykorzystuje 3 dni takiego urlopu, to przekracza dozwolony limit 4 dni. W takim przypadku pracodawca ma podstawę prawną, by taki nadmiarowy urlop z tego tytułu odrzucić lub rozliczyć w odpowiedni sposób. Przepis zapewnia więc jasne i jednoznaczne ograniczenie dotyczące łącznego wymiaru tych dni urlopu, co ułatwia stosowanie prawa zarówno pracownikom, jak i pracodawcom.
Często pojawiają się błędne interpretacje dotyczące tego przepisu, zwłaszcza brak świadomości, że limit dotyczy łącznego wymiaru wykorzystanego urlopu u wszystkich pracodawców w danym roku. Pracownicy mogą sądzić, że przy zmianie zakładu pracy limit zaczyna się od nowa, co nie jest zgodne z przepisem. Ponadto, niekiedy pracodawcy nie uwzględniają tych dni z poprzednich stosunków pracy, co może prowadzić do przyznania urlopu ponad limit. Artykuł 1673 KP wymaga zatem starannego monitorowania okresów urlopu przez pracodawców i pracowników w kontekście całego roku kalendarzowego.
Podsumowując, art. 1673 KP jest przepisem ograniczającym łączny wymiar urlopu wykorzystanego według zasad art. 1672 do 4 dni rocznie, niezależnie od liczby pracodawców. W sytuacji indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, aby poprawnie zastosować ten przepis i uniknąć nieporozumień.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nie, limit 4 dni jest łączny dla wszystkich pracodawców, z którymi pracownik pracował w danym roku kalendarzowym.
Przekroczenie limitu oznacza, że kolejne dni nie mogą być wykorzystane na tych zasadach i mogą zostać odrzucone przez pracodawcę.
Nie, przepis dotyczy urlopu wykorzystanego na zasadach i w trybie określonych w art. 1672 KP.
Pracownik powinien poinformować pracodawcę o wykorzystanym urlopie, a pracodawca może żądać dokumentów potwierdzających wykorzystanie urlopu.
Nie, przepis jasno ogranicza łączny wymiar do 4 dni w roku kalendarzowym, bez możliwości jego powiększenia.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI