Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
W każdym systemie czasu pracy, jeżeli przewiduje on rozkład czasu pracy obejmujący pracę w niedziele i święta, pracownikom zapewnia się łączną liczbę dni wolnych od pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym odpowiadającą co najmniej liczbie niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy przypadających w tym okresie.
Art. 147 Kodeksu pracy ustanawia obowiązek zapewnienia pracownikom odpowiedniej liczby dni wolnych w przypadku, gdy system czasu pracy przewiduje pracę w niedziele i święta. Przepis precyzuje, że łączna liczba dni wolnych w danym okresie rozliczeniowym musi być co najmniej równa sumie niedziel, świąt oraz innych dni wolnych od pracy przysługujących w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy. W praktyce oznacza to, że jeśli pracownicy pracują w dni tradycyjnie wolne, pracodawca jest zobowiązany zapewnić im rekompensatę w postaci dni wolnych w innym terminie, tak aby łączny wymiar dni wolnych był zachowany. Normę tę należy rozumieć jako gwarancję minimalnej liczby dni odpoczynku, która ma na celu ochronę praw pracownika do czasu wolnego.
Przepis ma zastosowanie w każdym systemie czasu pracy, który przewiduje rozkład obejmujący pracę w niedziele i święta. Oznacza to, że niezależnie od przyjętego rodzaju systemu (np. zmianowego, równoważnego czy innego), jeśli pracownik wykonuje obowiązki służbowe w te dni, pracodawca musi zagwarantować mu dni wolne w innym terminie, odpowiadające liczbie tych dni pracy oraz dni wolnych w pięciodniowym tygodniu. Norma ta ma zapobiegać przeciążaniu pracownika pracą w dniach wypoczynku i zapewniać właściwy balans pomiędzy czasem pracy a czasem odpoczynku.
Przykładowo, jeśli pracownik w trakcie miesięcznego okresu rozliczeniowego był zobowiązany do pracy w dwie niedziele i jeden dzień świąteczny, to pracodawca musi zapewnić mu co najmniej liczbę dni wolnych odpowiadającą sumie tych dni oraz dni wolnych wynikających z przeciętnego pięciodniowego tygodnia, czyli np. soboty lub inne dni wolne. Oznacza to, że jeśli praca obejmowała niedziele i święta, to rekompensata ma charakter dni wolnych, które pracownik otrzyma na innych zasadach.
Częste błędy w stosowaniu art. 147 KP dotyczą niedostatecznego zapewnienia dni wolnych równoważących pracę w niedziele i święta lub mylenia pojęcia dni wolnych przypadających w pięciodniowym tygodniu pracy z dniami ustawowo wolnymi. Niektóre firmy błędnie traktują dni wolne jako dodatkowe przerwy lub rekompensaty płacowe, co nie wyczerpuje obowiązków wynikających z przepisu. Artykuł 147 jasno wskazuje na obowiązek zapewnienia dni wolnych w zamian za pracę w dniach niedzieli i świąt, co wymaga właściwego rozplanowania czasu pracy i odpoczynku. W indywidualnych sytuacjach interpretacja może być trudna, dlatego warto skonsultować się z prawnikiem w celu dokładnej oceny praw i obowiązków.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Artykuł 147 KP reguluje obowiązek zapewnienia pracownikom dni wolnych w zamian za pracę w niedziele i święta.
Przepis dotyczy każdego systemu czasu pracy, który przewiduje pracę w niedziele i święta.
Powinna to być co najmniej liczba niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy w przeciętnym pięciodniowym tygodniu przypadających w okresie rozliczeniowym.
Przepis mówi o zapewnieniu dni wolnych, co zwykle oznacza pełny odpoczynek. Szczegóły dotyczące wynagrodzenia mogą wynikać z innych przepisów.
W sytuacji niewykonania obowiązku z art. 147 KP pracownik powinien skonsultować się z prawnikiem lub zgłosić sprawę do Państwowej Inspekcji Pracy.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI