Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
§ 1.Strony oraz osoby niebędące stronami, jeżeli wykażą interes prawny w rozstrzygnięciu, mają prawo wziąć udział w posiedzeniu wówczas, gdy ustawa tak stanowi, chyba że ich udział jest obowiązkowy. Przepis art. 451 stosuje się odpowiednio.
§ 2.W pozostałych wypadkach nie zawiadamia się ich o posiedzeniu, a mogą wziąć w nim udział, jeżeli się stawią, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Art. 96 KPK reguluje udział stron oraz niektórych innych osób w posiedzeniu prowadzonym w postępowaniu karnym. Strona może wziąć udział w posiedzeniu, gdy ustawa wyraźnie tak przewiduje, chyba że jej obecność jest obowiązkowa. Osoba niebędąca stroną musi dodatkowo wykazać interes prawny w rozstrzygnięciu, aby korzystać z takiego prawa na zasadach wskazanych w paragrafie 1. Przepis odsyła także odpowiednio do art. 451 KPK, co oznacza, że w zakresie objętym tym odesłaniem stosuje się reguły dotyczące udziału określonych osób w rozprawie.
Art. 96 KPK ma znaczenie wtedy, gdy sprawa jest rozpoznawana na posiedzeniu, a nie na rozprawie. Najpierw należy ustalić, czy szczególny przepis ustawy przewiduje zawiadomienie strony albo osoby mającej interes prawny o konkretnym posiedzeniu. Jeżeli ustawa przyznaje prawo udziału, osoba uprawniona może uczestniczyć w posiedzeniu, natomiast w wypadku obowiązkowego udziału jej obecność wynika bezpośrednio z przepisów. W pozostałych sytuacjach ustawa co do zasady nie wymaga zawiadamiania tych osób o terminie posiedzenia, lecz nie wyklucza ich udziału, jeśli stawią się na nim samodzielnie.
W postępowaniu karnym sąd wyznacza posiedzenie dotyczące kwestii procesowej przewidzianej w ustawie. Jeżeli przepis szczególny daje stronie prawo udziału w takim posiedzeniu, powinna ona zostać zawiadomiona i może przedstawić swoje stanowisko. Gdy osoba nie jest stroną, ale rozstrzygnięcie bezpośrednio dotyczy jej prawnego interesu, może powołać się na ten interes, jeżeli ustawa przewiduje jej udział. Jeżeli natomiast dla danego posiedzenia ustawa nie nakazuje zawiadomienia, osoba może uczestniczyć tylko wtedy, gdy stawi się na posiedzenie, o ile inny przepis nie stanowi inaczej.
Błędem jest założenie, że każda strona zawsze otrzymuje zawiadomienie o każdym posiedzeniu w postępowaniu karnym. Art. 96 KPK rozróżnia sytuacje, w których ustawa przyznaje prawo udziału lub czyni udział obowiązkowym, od pozostałych wypadków. Nie każda osoba zainteresowana wynikiem sprawy jest również osobą uprawnioną do udziału, ponieważ osoba niebędąca stroną powinna wykazać interes prawny, a nie wyłącznie faktyczne zainteresowanie sprawą. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, aby ocenić, czy konkretny przepis przewiduje zawiadomienie albo prawo udziału w posiedzeniu.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nie. Zawiadomienie wynika z art. 96 § 1 KPK wtedy, gdy ustawa przewiduje prawo udziału w danym posiedzeniu albo gdy udział jest obowiązkowy.
Może, jeżeli wykaże interes prawny w rozstrzygnięciu i ustawa przewiduje jej udział. W innych przypadkach może uczestniczyć po stawieniu się, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Przepis wymaga, aby rozstrzygnięcie miało znaczenie dla prawnej sytuacji osoby niebędącej stroną. Samo osobiste zainteresowanie przebiegiem sprawy nie zostało w tym przepisie wskazane jako wystarczające.
Art. 96 § 2 KPK przewiduje taką możliwość w pozostałych wypadkach, jeżeli osoba się stawi. Zasada ta nie obowiązuje, gdy ustawa stanowi inaczej.
Przepis dotyczy udziału w posiedzeniu. Zawarte w nim odesłanie nakazuje odpowiednie stosowanie art. 451 KPK w zakresie wskazanym przez ustawę.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI