Art. 667.

1. Co dokładnie stanowi przepis?

Art. 667 Kodeksu postępowania karnego stanowi, że postępowanie przygotowawcze ma na celu również zebranie danych, o jakich mowa w art. 662 § 1. Oznacza to, że ustawodawca wyraźnie rozszerza zakres celów postępowania przygotowawczego. Tradycyjnie postępowanie to służy przede wszystkim ustaleniu, czy został popełniony czyn zabroniony, wykryciu sprawcy oraz zebraniu dowodów winy i okoliczności czynu. Art. 667 dodaje do tych celów obowiązek zgromadzenia specyficznych danych wskazanych w odrębnym przepisie. Odesłanie do art. 662 § 1 wskazuje, że dane te mają istotne znaczenie dla całości postępowania karnego. Ustawodawca uznał, że bez tych danych postępowanie przygotowawcze byłoby niepełne. Przepis ten jest więc elementem katalogu celów fazy przygotowawczej procesu karnego.

2. Kiedy przepis ma zastosowanie?

Art. 667 KPK znajduje zastosowanie w każdym postępowaniu przygotowawczym, niezależnie od jego formy (śledztwo lub dochodzenie). Obowiązek zebrania danych, o których mowa w art. 662 § 1, ciąży na organie prowadzącym to postępowanie, czyli na prokuratorze lub policji. Przepis ten ma charakter obligatoryjny, co oznacza, że organ nie może zaniechać tych czynności. Obowiązek aktualizuje się od momentu wszczęcia postępowania i trwa do jego zakończenia. Zebrane dane powinny zostać dołączone do akt sprawy, aby mogły być wykorzystane na dalszych etapach procesu. Naruszenie tego obowiązku może skutkować niekompletnością materiału dowodowego i koniecznością uzupełnienia braków. W praktyce prokuratorzy i funkcjonariusze muszą pamiętać o tym dodatkowym celu, planując czynności śledcze. Zastosowanie art. 667 KPK nie zależy od rodzaju przestępstwa ani od woli stron, lecz wynika wprost z ustawy.

3. Konkretny, codzienny przykład zastosowania

Załóżmy, że w sprawie o kradzież roweru policja prowadzi dochodzenie. Oprócz przesłuchania świadków, zabezpieczenia monitoringu i odnalezienia sprawcy, funkcjonariusz musi również zrealizować obowiązek z art. 667 KPK. Jeśli art. 662 § 1 nakazuje zebranie danych o wcześniejszej karalności podejrzanego, policjant występuje do Krajowego Rejestru Karnego o odpis. Dzięki temu akta sprawy będą zawierały informację, czy sprawca był już karany za podobne przestępstwa. Taka wiedza jest istotna dla sądu przy wymiarze kary. W ten sposób postępowanie przygotowawcze nie tylko ustala winę, ale także gromadzi pełny obraz osoby podejrzanego. To pozwala na sprawniejszy przebieg postępowania sądowego.

4. Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu

Pierwszym błędem jest traktowanie art. 667 KPK jako przepisu blankietowego bez realnego znaczenia. Niektórzy praktycy mogą skupiać się wyłącznie na dowodach bezpośrednio związanych z czynem, pomijając obowiązek zebrania danych z art. 662 § 1. Innym nieporozumieniem jest przekonanie, że dane te można zebrać dopiero po skierowaniu aktu oskarżenia. Tymczasem przepis wyraźnie wiąże ten obowiązek z fazą przygotowawczą. Zdarza się także, że organy zbierają dane w sposób wybiórczy lub niekompletny, co prowadzi do zwrotu sprawy przez sąd w celu uzupełnienia. Kolejnym błędem jest utożsamianie art. 667 KPK z naruszeniem prywatności, ponieważ zbierane dane są określone ustawowo i służą realizacji celów procesowych. Wreszcie, niekiedy zapomina się, że art. 667 KPK ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie może być pominięty nawet za zgodą stron. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, aby ocenić, czy obowiązek z art. 667 KPK został prawidłowo zrealizowany.