Art. 611wd.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 611wd KPK reguluje przyjmowanie i wykonywanie w Polsce europejskiego nakazu ochrony pochodzącego z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Zgodnie z § 1, jeżeli państwo wydania nakazu wystąpi o jego wykonanie, a nakaz opiera się na orzeczeniu nakładającym na osobę, przeciwko której jest lub było prowadzone postępowanie karne, obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami albo zbliżania się do określonych osób, nakaz podlega wykonaniu przez prokuratora. Właściwość ustala się według miejsca pobytu osoby podlegającej ochronie, a nie według miejsca pobytu sprawcy. Paragraf 2 wymaga, aby nakaz zawierał informacje umożliwiające jego prawidłowe wykonanie oraz aby dołączono do niego orzeczenie stanowiące jego podstawę lub poświadczony za zgodność z oryginałem odpis; do danych o miejscu pobytu i pracy osoby chronionej stosuje się odpowiednio art. 148a KPK, co służy ochronie tych danych. Paragrafy 3 i 4 porządkują kwestie proceduralne przy niewłaściwym skierowaniu pisma, a § 5 przesądza, że w zakresie nieuregulowanym w rozdziale stosuje się prawo polskie.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy osoba objęta ochroną na podstawie środka orzeczonego w innym państwie Unii przenosi się do Polski lub tu przebywa i istnieje potrzeba, aby zakazy kontaktu, zbliżania się czy przebywania w określonych miejscach nadal ją chroniły. Warunkiem jest wystąpienie właściwego sądu lub innego organu państwa wydania nakazu oraz przekazanie dokumentacji opisanej w § 2. Jeżeli prokurator, który otrzymał nakaz, nie jest właściwy do nadania mu biegu, przekazuje go prokuratorowi właściwemu i zawiadamia o tym organ państwa wydania nakazu (§ 3). Gdy natomiast sama osoba chroniona zwróci się bezpośrednio do polskiego prokuratora z wnioskiem o wydanie nakazu, z pominięciem właściwego organu zagranicznego, prokurator przekazuje ten wniosek organowi państwa, w którym wydano orzeczenie wobec sprawcy (§ 4).

Przykład

Kobieta, wobec której sąd w innym państwie członkowskim orzekł w postępowaniu karnym zakaz zbliżania się byłego partnera, przeprowadza się do Polski i zamieszkuje w dużym mieście. Organ państwa, w którym toczyło się postępowanie, wydaje europejski nakaz ochrony i przesyła go wraz z odpisem orzeczenia do Polski. Nakaz trafia do prokuratora właściwego ze względu na jej aktualne miejsce pobytu, który nadaje mu bieg według przepisów prawa polskiego. Gdyby dokumenty wpłynęły do prokuratury w innym mieście, prokurator przekazałby je właściwemu prokuratorowi i poinformował o tym organ zagraniczny.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że art. 611wd KPK pozwala polskiemu prokuratorowi samodzielnie wydać europejski nakaz ochrony na podstawie orzeczenia zagranicznego - przepis reguluje wykonanie nakazu, a wniosek osoby chronionej kierowany bezpośrednio do polskiego prokuratora podlega przekazaniu za granicę. Drugim jest łączenie właściwości z miejscem pobytu sprawcy, podczas gdy decyduje miejsce pobytu osoby podlegającej ochronie. Trzecim - pomijanie wymogu dołączenia orzeczenia lub jego poświadczonego odpisu, bez którego wykonanie nakazu może być utrudnione. Warto też pamiętać, że dane o miejscu pobytu i pracy osoby chronionej podlegają szczególnej ochronie na zasadach art. 148a KPK. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.