Art. 611ts.

Co stanowi przepis

Art. 611ts KPK rozstrzyga jedną, ale praktycznie istotną kwestię: kto finansuje czynności związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1 KPK. Zasadą jest, że ciężar tych wydatków spoczywa na Skarbie Państwa, a więc na budżecie publicznym, a nie na osobie, której orzeczenie dotyczy, ani na organie państwa obcego. Przepis formułuje jednak wyraźny wyjątek: spod tej zasady wyłączone zostały koszty przekazania sprawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Konstrukcja normy jest zatem dwuczłonowa - najpierw ustanawia regułę ogólną, następnie zawęża jej zakres o jedną kategorię wydatków. Oznacza to, że sam fakt prowadzenia postępowania wykonawczego w Polsce nie generuje obciążeń finansowych dla uczestników tego postępowania.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 611ts KPK znajduje zastosowanie wyłącznie w powiązaniu z art. 611tg § 1 KPK, a więc w ramach współpracy w sprawach karnych między państwami członkowskimi, gdy orzeczenie wydane za granicą ma być wykonane w Polsce. Przesłanką stosowania przepisu jest zatem uprzednie przejęcie orzeczenia do wykonania i podjęcie przez polskie organy czynności zmierzających do jego realizacji. Norma obejmuje koszty "związane z wykonaniem", co należy rozumieć szeroko: chodzi o wydatki organizacyjne, administracyjne i proceduralne po stronie polskiej. Nie obejmuje natomiast kosztów fizycznego przemieszczenia sprawcy do Polski, które podlegają odrębnym regułom rozliczeń. Przepis nie tworzy przy tym samodzielnej podstawy do przejęcia orzeczenia - jedynie porządkuje stronę finansową już podjętej współpracy.

Przykład

Wyobraźmy sobie, że wobec osoby mającej stałe miejsce pobytu w Polsce zapadło za granicą orzeczenie, które zostało przekazane do wykonania polskiemu sądowi w trybie art. 611tg § 1 KPK. Polski sąd musi przeprowadzić posiedzenie, doręczyć pisma, sporządzić tłumaczenia dokumentów i przeprowadzić dalsze czynności wykonawcze. Wszystkie te wydatki, zgodnie z art. 611ts KPK, pokrywa Skarb Państwa i nie są one przenoszone na osobę, której orzeczenie dotyczy. Inaczej natomiast traktowane są koszty samego doprowadzenia tej osoby z zagranicy na terytorium Polski - te zostały z zakresu przepisu wyłączone.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest odczytywanie art. 611ts KPK jako ogólnej zasady zwolnienia od wszelkich kosztów w postępowaniu karnym - przepis dotyczy wyłącznie wykonania orzeczenia z art. 611tg § 1 KPK. Drugim jest przyjmowanie, że skoro Skarb Państwa ponosi koszty wykonania, to finansuje również przekazanie sprawcy do Polski; wyjątek został sformułowany wprost. Trzecim nieporozumieniem jest utożsamianie kosztów wykonania z kosztami procesu zasądzanymi w wyroku skazującym - to odrębne kategorie. Warto też pamiętać, że przepis nie przesądza, kto ostatecznie rozlicza wyłączone koszty, lecz jedynie usuwa je spod reguły ogólnej. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena zależy od okoliczności konkretnego postępowania.