Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 611tk.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

§ 1.Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli:

1)czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego;

2)przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności zostało wykonane;

3)skazany nie wyraża zgody na przekazanie, chyba że:

a)jest obywatelem polskim i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)została wobec niego wydana decyzja o wydaleniu lub deportacji na tery- torium Rzeczypospolitej Polskiej,

c)zbiegł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obawie przed toczącym się w państwie wydania orzeczenia postępowaniem karnym lub obowiąz- kiem odbycia orzeczonej kary;

4)skazany z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej za czyny będące podstawą wydania orzeczenia;

5)naruszałoby to wolności i prawa człowieka i obywatela;

6)wykonanie kary łączy się z zastosowaniem terapii lub innych środków nieznanych ustawie;

7)skazany nie jest obywatelem polskim, chyba że zachodzą przesłanki określone w § 4.

§ 2.Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł lub zasad obrotu dewizowego.

§ 3.Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli:

1)mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie, do orzeczenia nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, albo zaświadczenie to jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia;

2)według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich;

3)skazany nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca pobytu, chyba że na podstawie prawomocnej decyzji ma zostać wydalony do Polski lub zachodzą przesłanki określone w § 4;

4)z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, wynika, iż orzeczenie zostało wydane pod nieobecność sprawcy, chyba że:

a)skazanego wezwano do udziału w postępowaniu lub w inny sposób za- wiadomiono o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia, pouczając, że niestawiennictwo nie stanowi przeszkody dla wydania orzeczenia,

b)obrońca sprawcy był obecny na rozprawie lub posiedzeniu,

c)po doręczeniu skazanemu odpisu orzeczenia wraz z pouczeniem o przy- sługującym mu prawie, terminie i sposobie złożenia w państwie wydania nakazu wniosku o przeprowadzenie z jego udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie, skazany w ustawowym terminie nie złożył takiego wniosku albo oświadczył, że nie kwestionuje orzeczenia;

5)orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym;

6)w chwili otrzymania orzeczenia pozostała do wykonania kara jest krótsza niż 6 miesięcy pozbawienia wolności;

7)skazany nie podlega jurysdykcji polskich sądów karnych, lub też brak jest wymaganego zezwolenia na jego ściganie;

8)przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych podlegałoby darowaniu na mocy amnestii;

9)organ państwa wydania orzeczenia nie wyraził zgody na podstawie art. 607e § 3 pkt 8 w związku z art. 611tm na to, by sprawcę ścigać za przestępstwo inne niż to, które stanowiło podstawę przekazania, lub by wykonać orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności za inne przestępstwo.

§ 4.Sąd może wyrazić zgodę na przejęcie do wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, zapadłego wobec skazanego niebędącego obywatelem polskim lub niemającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca pobytu, jeżeli ze względu na sytuację rodzinną lub szczególne warunki osobiste skazanego przejęcie orzeczenia pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele kary.

§ 5.W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2, 3 i 6 oraz w § 3 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 sąd przed podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

Wyjaśnienie przepisu

Co stanowi przepis

Art. 611tk KPK zawiera katalog przyczyn, dla których polski sąd nie przejmie do wykonania orzeczenia o karze pozbawienia wolności wydanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 611tg § 1 KPK. Paragraf 1 wymienia przesłanki obligatoryjne, czyli takie, przy których sąd musi odmówić wykonania orzeczenia: brak przestępności czynu według prawa polskiego, wcześniejsze prawomocne zakończenie postępowania o ten sam czyn wobec tej samej osoby i wykonanie kary, brak zgody skazanego, jego wiek wyłączający odpowiedzialność karną, naruszenie wolności i praw człowieka i obywatela, konieczność zastosowania terapii lub środków nieznanych ustawie, a także brak obywatelstwa polskiego. Paragraf 3 wskazuje przyczyny fakultatywne, przy których sąd "może" odmówić - między innymi braki lub oczywistą niezgodność zaświadczenia z art. 611tg § 3 KPK, przedawnienie wykonania kary według prawa polskiego, brak miejsca pobytu skazanego w Polsce, wydanie orzeczenia pod nieobecność sprawcy, popełnienie czynu w całości lub w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy pozostałą do wykonania karę krótszą niż 6 miesięcy. Paragraf 2 wyłącza odmowę opartą na braku podwójnej karalności, gdy różnica dotyczy wyłącznie regulacji opłat, podatków, ceł lub obrotu dewizowego.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się na etapie badania przez polski sąd wniosku państwa wydania orzeczenia o przejęcie kary do wykonania w Polsce. Sąd analizuje kolejno, czy nie zachodzi żadna z przesłanek obligatoryjnych, a następnie ocenia, czy w okolicznościach sprawy skorzystać z podstaw fakultatywnych. Przy przesłankach związanych ze zgodą skazanego i miejscem pobytu istotne są wyjątki: obywatelstwo polskie połączone ze stałym lub czasowym pobytem, decyzja o wydaleniu lub deportacji do Polski oraz ucieczka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed postępowaniem lub karą. Art. 611tk § 4 KPK pozwala ponadto wyrazić zgodę na przejęcie orzeczenia wobec osoby niebędącej obywatelem polskim, jeżeli sytuacja rodzinna lub szczególne warunki osobiste sprawiają, że przejęcie lepiej zrealizuje wychowawcze i zapobiegawcze cele kary. Zgodnie z § 5 w wskazanych tam wypadkach sąd przed decyzją informuje organ państwa wydania orzeczenia o możliwości odmowy.

Przykład

Obywatel polski został skazany w innym państwie Unii na karę pozbawienia wolności i wnioskuje się o wykonanie tej kary w Polsce. Sąd ustala, że mężczyzna od lat mieszka w Polsce, ma tu stałe miejsce pobytu i rodzinę, a czyn stanowi przestępstwo także według prawa polskiego. Do wniosku dołączono jednak niekompletne zaświadczenie, więc sąd wzywa organ zagraniczny do uzupełnienia informacji w wyznaczonym terminie. Dopiero bezskuteczny upływ tego terminu otwiera możliwość fakultatywnej odmowy na podstawie § 3 pkt 1.

Częste nieporozumienia

Najczęstszy błąd to traktowanie wszystkich przesłanek jednakowo, podczas gdy § 1 zawiera podstawy obowiązkowe, a § 3 wyłącznie fakultatywne. Mylnie zakłada się też, że brak zgody skazanego zawsze blokuje przejęcie kary - wyjątki z § 1 pkt 3 są szerokie. Nieporozumieniem jest wreszcie sądzenie, że różnice w prawie podatkowym czy celnym pozwalają powołać się na brak przestępności czynu, co wyklucza § 2. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy sąd zawsze musi odmówić wykonania kary z innego państwa UE?

Nie. Odmowa jest obowiązkowa tylko w wypadkach z art. 611tk § 1 KPK, natomiast przesłanki z § 3 dają sądowi możliwość, a nie obowiązek odmowy.

Czy skazany musi zgodzić się na przejęcie kary do Polski?

Co do zasady brak zgody jest podstawą odmowy, ale nie stosuje się jej między innymi wobec obywatela polskiego mającego pobyt w Polsce, osoby podlegającej wydaleniu do Polski oraz osoby, która tu zbiegła.

Co, jeśli do orzeczenia nie dołączono kompletnego zaświadczenia?

Sąd najpierw wzywa do uzupełnienia informacji w wyznaczonym terminie. Dopiero gdy braki nie zostaną usunięte lub zaświadczenie jest oczywiście niezgodne z orzeczeniem, może odmówić wykonania.

Czy krótka kara może być powodem odmowy?

Tak, art. 611tk § 3 pkt 6 KPK pozwala odmówić, gdy w chwili otrzymania orzeczenia do wykonania pozostało mniej niż 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Czy cudzoziemiec może odbywać karę w Polsce?

Wyjątkowo tak. Zgodnie z § 4 sąd może wyrazić zgodę, jeżeli sytuacja rodzinna lub szczególne warunki osobiste skazanego sprawiają, że przejęcie kary lepiej zrealizuje jej cele wychowawcze i zapobiegawcze.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy