Co stanowi przepis
Art. 607zm. KPK reguluje obieg informacji między polskim organem wykonującym a organem państwa obcego, które wydało orzeczenie o środku zapobiegawczym podlegające wykonaniu w Polsce na podstawie art. 607zh § 1 KPK. Zgodnie z § 1 właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia zawiadamia się niezwłocznie o treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, o wniesieniu środka odwoławczego od tego postanowienia, o istotnych orzeczeniach zapadłych w trakcie postępowania, a także o zmianie legalnego stałego miejsca pobytu przez osobę, przeciwko której w państwie wydania toczy się postępowanie karne. Paragraf 2 nakłada na prokuratora obowiązek niezwłocznego zawiadamiania o wszelkich okolicznościach mających wpływ na wykonanie orzeczenia, przy czym zawiadomienie następuje w formie zaświadczenia zawierającego dane osoby oraz wskazanie naruszonego obowiązku. Paragraf 3 pozwala prokuratorowi wystąpić do organu państwa wydania o uchylenie lub zmianę zastosowanego obowiązku, jeżeli ustały przyczyny jego zastosowania albo powstały przyczyny uzasadniające uchylenie lub zmianę. Paragrafy 4 i 5 dopuszczają przekazywanie tych pism przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności dokumentów, oraz przewidują rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości określające wzór zaświadczenia.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis stosuje się wtedy, gdy Polska jest państwem wykonania orzeczenia o środku zapobiegawczym wydanego w innym państwie członkowskim, a osoba objęta tym orzeczeniem przebywa w Polsce. Obowiązki informacyjne aktualizują się na każdym etapie: od wydania postanowienia w przedmiocie wykonania, przez tok kontroli przestrzegania nałożonych obowiązków, aż po zdarzenia mogące wpłynąć na dalsze wykonywanie środka. Kluczowe jest kryterium niezwłoczności - zawiadomienie ma zostać przekazane bez zbędnej zwłoki, aby organ zagraniczny mógł podjąć własną decyzję procesową. Art. 607zm. KPK nie tworzy przy tym samodzielnej podstawy do uchylenia obowiązku przez organ polski; decyzja w tym zakresie należy do państwa wydania orzeczenia.
Przykład
Wobec osoby, przeciwko której w innym państwie toczy się postępowanie karne, orzeczono obowiązek stawiennictwa w określonych terminach oraz zakaz opuszczania kraju pobytu. Sąd w Polsce wydaje postanowienie w przedmiocie wykonania tego orzeczenia i niezwłocznie zawiadamia o jego treści organ zagraniczny. Po kilku miesiącach osoba ta przestaje stawiać się na wyznaczone terminy i zmienia stałe miejsce pobytu na inne miasto. Prokurator sporządza zaświadczenie wskazujące dane tej osoby oraz naruszony obowiązek i przesyła je organowi państwa wydania, także drogą elektroniczną, jeżeli zapewnia ona stwierdzenie autentyczności dokumentu.
Częste nieporozumienia
Błędem jest przyjmowanie, że polski prokurator może samodzielnie uchylić lub zmienić obowiązek nałożony orzeczeniem zagranicznym - może jedynie wystąpić z takim wnioskiem na podstawie § 3. Drugim nieporozumieniem jest traktowanie zawiadomienia z § 2 jako pisma dowolnej formy, podczas gdy przepis wymaga zaświadczenia według wzoru określonego rozporządzeniem. Nie należy też utożsamiać zmiany faktycznego adresu z każdą krótkotrwałą nieobecnością - § 1 mówi o zmianie legalnego stałego miejsca pobytu. Wreszcie możliwość przesyłania dokumentów drogą automatyczną nie zwalnia z zapewnienia warunku autentyczności przekazu.
W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.