Art. 607zl.

Co stanowi przepis

Art. 607zl. KPK reguluje zakończenie oraz modyfikację wykonywania w Polsce orzeczenia przekazanego przez inne państwo w ramach współpracy dotyczącej środków nadzoru stosowanych zamiast tymczasowego aresztowania. Paragraf 1 nakazuje prokuratorowi niezwłoczne wydanie postanowienia o zaprzestaniu wykonywania orzeczenia, gdy właściwy sąd lub inny organ państwa wydania poinformuje, że orzeczenie nie podlega dalszemu wykonaniu. Paragraf 2 przewiduje analogiczne rozstrzygnięcie wtedy, gdy dalsze wykonywanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych, przy czym prokurator dodatkowo zawiadamia o tym organ państwa wydania. Paragraf 3 dotyczy sytuacji, w której organ zagraniczny informuje o zmianie obowiązku nałożonego na osobę, przeciwko której prowadzone jest tam postępowanie karne - wówczas prokurator rozpoznaje sprawę wykonania zmienionego orzeczenia według zasad tego rozdziału. Wyłączone jest przy tym stosowanie art. 607zk KPK, z wyjątkiem jego § 1 pkt 2 oraz § 3 pkt 7.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis znajduje zastosowanie dopiero po tym, jak orzeczenie obcego państwa zostało przyjęte do wykonania w Polsce i jest tu faktycznie realizowane. Pierwszą przesłanką jest otrzymanie informacji od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania, że orzeczenie przestało podlegać wykonaniu, na przykład wskutek jego uchylenia lub zakończenia postępowania. Drugą przesłanką jest obiektywna niemożność dalszego wykonywania orzeczenia w Polsce, wynikająca z okoliczności faktycznych lub z przeszkód prawnych. Trzecia sytuacja to zmiana treści obowiązku nałożonego na osobę objętą nadzorem, co uruchamia ponowne rozpoznanie sprawy w zakresie zmienionego orzeczenia. We wszystkich przypadkach organem decydującym jest prokurator, a przepis akcentuje wymóg niezwłocznego działania.

Przykład

Wobec obywatela Polski, wobec którego w innym państwie toczy się postępowanie karne, zastosowano obowiązek zgłaszania się do organu i zakaz opuszczania miejsca pobytu, a wykonywanie tego środka powierzono polskiemu prokuratorowi. Po kilku miesiącach zagraniczny sąd zawiadamia, że postępowanie zakończono i orzeczenie nie podlega dalszemu wykonaniu. Prokurator, działając na podstawie art. 607zl. § 1 KPK, niezwłocznie wydaje postanowienie o zaprzestaniu wykonywania orzeczenia, a nadzór ustaje. Gdyby natomiast zagraniczny organ jedynie złagodził obowiązek, ograniczając zgłaszanie się do raz w miesiącu, prokurator rozpoznałby sprawę wykonania zmienionego orzeczenia zgodnie z § 3.

Częste nieporozumienia

Błędem jest przyjmowanie, że postanowienie o zaprzestaniu wykonywania orzeczenia oznacza umorzenie postępowania karnego prowadzonego za granicą - dotyczy ono wyłącznie wykonywania środka w Polsce. Mylące bywa również założenie, że prokurator może samodzielnie modyfikować treść obowiązków; zmiana pochodzi od organu państwa wydania, a prokurator rozpoznaje jedynie sprawę wykonania orzeczenia w zmienionym kształcie. Nie należy też zakładać, że przy zmianie obowiązku stosuje się cały art. 607zk KPK, ponieważ przepis wyraźnie ogranicza to do § 1 pkt 2 i § 3 pkt 7. Wreszcie "przyczyny faktyczne lub prawne" z § 2 nie są pojęciem dowolnym i wymagają realnej przeszkody w wykonaniu. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.