Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 607zk.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

§ 1.Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 607zh § 1, jeżeli:

1)czyn, w związku z którym zastosowano środek zapobiegawczy, nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego;

2)osoba, przeciwko której w państwie wydania orzeczenia prowadzone jest postępowanie karne, nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że istnieją podstawy do uznania, że na nie powróci.

§ 2.Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł lub zasad obrotu dewizowego.

§ 3.Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 607zh § 1, jeżeli:

1)pomimo wezwania przez prokuratora do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie do orzeczenia nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 607zh § 2, albo zaświadczenie to jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia;

2)przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii Europejskiej, a osoba ta odbywa karę lub ją odbyła albo kara nie może być wykonana według prawa państwa, w którym zapadł wyrok skazujący;

3)według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich;

4)orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym;

5)osoba, przeciwko której w państwie wydania orzeczenia prowadzone jest postępowanie karne, z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej za czyn będący podstawą wydania orzeczenia;

6)osoba, przeciwko której w państwie wydania orzeczenia prowadzone jest postępowanie karne, korzysta z immunitetu, zgodnie z którym niemożliwy jest nadzór nad przestrzeganiem nałożonych obowiązków;

7)orzeczenie dotyczy wyłącznie obowiązków innych niż określone w art. 607zh § 1;

8)orzeczenie zostało przekazane pomimo niespełnienia warunków przewidzianych w art. 607zh § 4;

9)przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych podlegałoby darowaniu na mocy amnestii;

10)pomimo niestosowania się osoby, przeciwko której w państwie wydania orzeczenia prowadzone jest postępowanie karne, do wymagań określonych w orzeczeniu nie jest możliwe przekazanie jej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania.

§ 4.W wypadku wskazanym w § 3 pkt 10, gdy przemawiają za tym szczególne względy, prokurator, w uzgodnieniu z właściwym sądem lub innym organem państwa wydania orzeczenia, może orzec o wykonaniu orzeczenia.

§ 5.W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2 oraz w § 3 pkt 1, 2 i 7 prokurator przed podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

Wyjaśnienie przepisu

Co stanowi przepis

Art. 607zk KPK zawiera katalog przyczyn, dla których w Polsce nie dochodzi do wykonania orzeczenia o środku zapobiegawczym wydanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 607zh § 1 KPK. Przepis rozróżnia dwie grupy przesłanek. Pierwsza grupa (§ 1) to przesłanki obligatoryjne: odmowa jest obowiązkowa, gdy czyn, w związku z którym zastosowano środek zapobiegawczy, nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego, albo gdy osoba objęta postępowaniem karnym za granicą nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że są podstawy do uznania, iż na nie powróci. Paragraf 2 łagodzi wymóg podwójnej karalności: nie można powołać się na brak przestępności czynu, jeżeli wynika ona wyłącznie z braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim opłat, podatków, ceł czy zasad obrotu dewizowego. Druga grupa (§ 3) obejmuje dziesięć przesłanek fakultatywnych, przy których organ "może" odmówić wykonania, między innymi brak lub oczywistą wadliwość zaświadczenia z art. 607zh § 2, powagę rzeczy osądzonej w innym państwie UE, przedawnienie wykonania kary według prawa polskiego, popełnienie czynu w całości lub w części na terytorium Polski albo na polskim statku wodnym lub powietrznym, wiek sprawcy wyłączający odpowiedzialność karną, immunitet uniemożliwiający nadzór, objęcie orzeczenia wyłącznie obowiązkami innymi niż wskazane w art. 607zh § 1, naruszenie warunków z art. 607zh § 4, objęcie czynu amnestią oraz niemożność przekazania osoby na podstawie europejskiego nakazu aresztowania mimo niestosowania się przez nią do nałożonych wymagań.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się na etapie badania przez polskiego prokuratora orzeczenia przekazanego przez sąd lub inny organ państwa wydania. Dotyczy wyłącznie środków zapobiegawczych innych niż pozbawienie wolności, których nadzór ma być sprawowany w Polsce. Zgodnie z § 4 nawet w sytuacji z § 3 pkt 10 prokurator, gdy przemawiają za tym szczególne względy, może w uzgodnieniu z organem zagranicznym orzec o wykonaniu orzeczenia. Paragraf 5 nakłada obowiązek uprzedniego poinformowania organu państwa wydania o możliwości odmowy w wypadkach z § 1 pkt 2 oraz § 3 pkt 1, 2 i 7, co ma umożliwić uzupełnienie dokumentacji lub wyjaśnienie wątpliwości.

Przykład

Sąd w innym państwie UE stosuje wobec obywatela Polski dozór połączony z zakazem opuszczania miejsca pobytu i przekazuje orzeczenie do wykonania w Polsce. Prokurator ustala, że do orzeczenia nie dołączono zaświadczenia, i wzywa organ zagraniczny do uzupełnienia we wskazanym terminie. Jeżeli dokument nie wpłynie albo będzie oczywiście niezgodny z treścią orzeczenia, prokurator może odmówić wykonania na podstawie art. 607zk § 3 pkt 1, uprzednio informując organ o takiej możliwości. Gdyby jednak okazało się, że opisany czyn nie jest w ogóle przestępstwem w prawie polskim, odmowa byłaby obowiązkowa.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest traktowanie wszystkich przesłanek jednakowo, podczas gdy tylko dwie z § 1 są bezwzględne, a pozostałe pozostawiają ocenę organowi. Mylnie zakłada się też, że brak podwójnej karalności zawsze blokuje wykonanie - § 2 wyłącza ten argument w sprawach podatkowych, celnych i dewizowych. Nie jest również prawdą, że odmowa następuje automatycznie, bez kontaktu z organem zagranicznym, skoro § 5 wymaga uprzedniego poinformowania. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy odmowa wykonania orzeczenia jest obowiązkowa?

Zgodnie z art. 607zk § 1 KPK wtedy, gdy czyn nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego albo gdy osoba nie przebywa w Polsce i nie ma podstaw, by uznać, że powróci.

Czy brak karalności czynu w Polsce zawsze uzasadnia odmowę?

Nie. Paragraf 2 wyłącza tę przesłankę, gdy czyn nie jest przestępstwem tylko z powodu braku lub odmiennego uregulowania opłat, podatków, ceł albo zasad obrotu dewizowego.

Co się dzieje, gdy brakuje zaświadczenia do orzeczenia?

Prokurator wzywa organ państwa wydania do uzupełnienia w wyznaczonym terminie. Dopiero bezskuteczność wezwania lub oczywista niezgodność zaświadczenia z orzeczeniem pozwala odmówić wykonania.

Czy prokurator musi uprzedzić organ zagraniczny o możliwej odmowie?

Tak, w wypadkach z § 1 pkt 2 oraz § 3 pkt 1, 2 i 7 prokurator przed decyzją informuje właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

Czy mimo przesłanki odmowy orzeczenie może zostać wykonane?

W sytuacji z § 3 pkt 10, gdy przemawiają za tym szczególne względy, prokurator w uzgodnieniu z organem państwa wydania może orzec o wykonaniu orzeczenia.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy