Art. 607zj.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 607zj KPK porządkuje przebieg i ramy czasowe postępowania, w którym polski prokurator decyduje o wykonaniu orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim, o jakim mowa w art. 607zh § 1 KPK. Zgodnie z § 1 postanowienie w przedmiocie wykonania takiego orzeczenia prokurator wydaje w terminie 30 dni od dnia otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem. Paragraf 2 przewiduje kontrolę sądową: na postanowienie prokuratora przysługuje zażalenie do sądu rejonowego, w którego okręgu osoba, przeciwko której w państwie wydania orzeczenia prowadzone jest postępowanie karne, posiada legalne stałe miejsce pobytu. Sąd rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu, w którym prawo udziału mają prokurator, wskazana osoba (jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) oraz jej obrońca, o ile się stawi. Jeżeli osoba ta nie przebywa w Polsce i nie ma obrońcy, prezes sądu właściwego do rozpoznania zażalenia może wyznaczyć jej obrońcę z urzędu. Paragrafy 3-5 dodają, że całe postępowanie powinno zakończyć się prawomocnie w terminie 60 dni od otrzymania orzeczenia z zaświadczeniem, a przy niemożności dotrzymania tego terminu należy zawiadomić właściwy organ państwa wydania orzeczenia o przyczynie opóźnienia i przewidywanym terminie wydania postanowienia; do samego wykonania orzeczenia prokurator przystępuje niezwłocznie.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się wtedy, gdy do polskiego prokuratora wpływa z innego państwa członkowskiego orzeczenie objęte art. 607zh § 1 KPK wraz z wymaganym zaświadczeniem. Bieg terminów rozpoczyna się od dnia otrzymania kompletu dokumentów, a nie od daty wydania orzeczenia za granicą. Norma znajduje zastosowanie zarówno wtedy, gdy prokurator decyduje o wykonaniu orzeczenia, jak i wtedy, gdy odmawia jego wykonania - w obu wypadkach mamy do czynienia z postanowieniem "w przedmiocie wykonania". Właściwość sądu odwoławczego ustala się według legalnego stałego miejsca pobytu osoby, przeciwko której toczy się postępowanie w państwie wydania orzeczenia.

Przykład

Prokurator otrzymuje 5 marca orzeczenie z zaświadczeniem dotyczące osoby, która ma legalne stałe miejsce pobytu w Poznaniu, choć obecnie przebywa za granicą. Termin 30 dni na wydanie postanowienia upływa na początku kwietnia, a całe postępowanie powinno zakończyć się prawomocnie w ciągu 60 dni od 5 marca. Osoba ta wnosi zażalenie do sądu rejonowego w Poznaniu; ponieważ nie przebywa w Polsce i nie ma obrońcy, prezes sądu może wyznaczyć jej obrońcę z urzędu. Gdyby posiedzenie musiało zostać odroczone i termin 60 dni nie mógł być dotrzymany, polski organ zawiadamia organ państwa wydania orzeczenia o przyczynie opóźnienia i wskazuje przewidywany termin.

Częste nieporozumienia

Błędem jest traktowanie terminów z art. 607zj KPK jako terminów zawitych, których przekroczenie unieważnia postanowienie - są to terminy instrukcyjne, a ustawodawca sam przewiduje procedurę zawiadomienia o opóźnieniu. Mylące bywa też założenie, że sądem właściwym jest sąd miejsca siedziby prokuratora; decyduje legalne stałe miejsce pobytu zainteresowanej osoby. Nie jest również prawdą, że obrońca z urzędu przysługuje automatycznie - wyznaczenie go jest fakultatywne i dotyczy sytuacji, gdy osoba nie przebywa w Polsce i nie ma obrońcy. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.