Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 607w.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

Jeżeli nakaz europejski dotyczy osoby niebędącej obywatelem polskim, okoliczność, że czyn nie jest przestępstwem według prawa polskiego, nie stanowi przeszkody do wykonania nakazu europejskiego, o ile dotyczy on czynu zagrożonego w państwie jego wydania karą co najmniej 3 lat pozbawienia wolności albo czynu, za który może być orzeczony co najmniej w tym samym wymiarze inny środek polegający na pozbawieniu wolności, będącego przestępstwem:

1)udziału w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnianie przestępstw;

2)o charakterze terrorystycznym;

3)handlu ludźmi;

4)przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego;

5)nielegalnego wytwarzania, przetwarzania, przemytu środków odurzających, prekursorów, środków zastępczych lub substancji psychotropowych lub obrotu nimi;

6)nielegalnego obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi lub radioaktywnymi;

7)łapownictwa i płatnej protekcji;

8)oszustwa;

9)wprowadzania do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł;

10)fałszowania oraz obrotu fałszywymi pieniędzmi lub innymi środkami płatniczymi;

11)przeciwko ochronie danych gromadzonych, przechowywanych, przetwarzanych lub przekazywanych w systemie informatycznym;

12)przeciwko środowisku naturalnemu, w tym nielegalnego obrotu zagrożonymi gatunkami zwierząt i roślin;

13)udzielenia pomocy w nielegalnym przekroczeniu granicy lub pobycie;

14)zabójstwa;

15)spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu;

16)nielegalnego obrotu organami i tkankami ludzkimi;

17)bezprawnego pozbawienia człowieka wolności;

18)uprowadzenia człowieka dla okupu;

19)wzięcia lub przetrzymywania zakładnika;

20)popełnionym z powodów narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość;

21)rozboju z użyciem broni palnej lub groźby jej użycia;

22)wymuszenia rozbójniczego z użyciem broni palnej lub groźby jej użycia;

23)nielegalnego obrotu dobrami kultury;

24)sprzeniewierzenia cudzego mienia;

25)podrabiania oraz obrotu podrobionymi wyrobami;

26)fałszowania oraz obrotu sfałszowanymi dokumentami;

27)nielegalnego obrotu hormonami lub podobnymi substancjami;

28)obrotu kradzionymi pojazdami mechanicznymi;

29)zgwałcenia;

30)podpalenia;

31)należącym do właściwości Międzynarodowego Trybunału Karnego;

32)porwania statku wodnego lub powietrznego;

33)sabotażu.

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 607w KPK wyłącza w określonych sytuacjach zasadę tzw. podwójnej karalności przy wykonywaniu europejskiego nakazu aresztowania (ENA). Zgodnie z tą zasadą sąd polski zasadniczo bada, czy czyn, którego dotyczy nakaz, stanowi przestępstwo również według prawa polskiego. Omawiany przepis stanowi, że jeżeli nakaz dotyczy osoby niebędącej obywatelem polskim, brak karalności czynu w prawie polskim nie stanowi przeszkody do wykonania nakazu. Warunkiem jest jednak, aby czyn był zagrożony w państwie wydania nakazu karą co najmniej 3 lat pozbawienia wolności albo innym środkiem polegającym na pozbawieniu wolności w co najmniej takim samym wymiarze, oraz aby należał do jednej z 33 kategorii wymienionych w punktach 1-33. Katalog ten obejmuje między innymi udział w zorganizowanej grupie przestępczej, przestępstwa o charakterze terrorystycznym, handel ludźmi, zabójstwo, zgwałcenie, oszustwo, łapownictwo, pranie pieniędzy czy nielegalny obrót narkotykami i bronią.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis znajduje zastosowanie wyłącznie na etapie wykonywania w Polsce nakazu wydanego przez organ innego państwa członkowskiego. Musi być spełniony warunek podmiotowy: osoba ścigana nie może być obywatelem polskim. Konieczne jest też łączne spełnienie dwóch warunków przedmiotowych - progu zagrożenia karą co najmniej 3 lat pozbawienia wolności według prawa państwa wydania nakazu oraz przynależności czynu do zamkniętego katalogu z art. 607w KPK. Jeżeli którykolwiek z tych warunków nie zostanie spełniony, sąd wraca do ogólnej reguły i bada, czy czyn jest przestępstwem także według prawa polskiego. Kwalifikacja czynu do jednej z kategorii opiera się na opisie zawartym w nakazie i na prawie państwa wydania.

Przykład

Sąd w innym państwie członkowskim wydaje ENA wobec obywatela tego państwa, zamieszkałego w Polsce, wskazując, że jest on podejrzany o udział w grupie zajmującej się obrotem kradzionymi pojazdami mechanicznymi, a czyn ten jest tam zagrożony karą do 5 lat pozbawienia wolności. Polski sąd okręgowy, rozpoznając sprawę, stwierdza, że osoba ścigana nie jest obywatelem polskim, próg 3 lat został przekroczony, a czyn odpowiada kategorii z punktu 28 katalogu. W takiej sytuacji sąd nie prowadzi analizy, czy identyczny czyn wypełniałby znamiona przestępstwa według Kodeksu karnego. Brak odpowiednika w prawie polskim nie mógłby wówczas stanowić samodzielnej podstawy odmowy wykonania nakazu.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że art. 607w KPK przesądza o wydaniu osoby ściganej. Przepis usuwa tylko jedną możliwą przeszkodę, a pozostałe podstawy odmowy wykonania nakazu, przewidziane w innych przepisach Kodeksu, są badane odrębnie. Drugim nieporozumieniem jest traktowanie katalogu 33 kategorii jako przykładowego - jest to wyliczenie zamknięte. Mylące bywa też odnoszenie progu 3 lat do prawa polskiego, podczas gdy przepis wyraźnie odsyła do zagrożenia karą w państwie wydania nakazu. Wreszcie przepis nie dotyczy obywateli polskich, co bywa pomijane przy pobieżnej lekturze. W sprawie indywidualnej, zwłaszcza dotyczącej realnego postępowania ekstradycyjnego, warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest zasada podwójnej karalności?

To wymóg, aby czyn objęty nakazem był przestępstwem zarówno w państwie wydania nakazu, jak i w państwie jego wykonania. Art. 607w KPK wyłącza ten wymóg w opisanych w nim przypadkach.

Czy art. 607w KPK stosuje się do obywateli polskich?

Nie. Przepis wyraźnie dotyczy osoby niebędącej obywatelem polskim. Wobec obywatela polskiego kwestia karalności czynu według prawa polskiego oceniana jest na zasadach ogólnych.

Do jakiego prawa odnosi się próg 3 lat pozbawienia wolności?

Do prawa państwa, które wydało europejski nakaz aresztowania. Znaczenie ma zagrożenie karą przewidziane w tym państwie, a nie w polskim Kodeksie karnym.

Czy katalog 33 przestępstw można rozszerzać?

Nie, jest to wyliczenie zamknięte. Jeżeli czyn nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii, sąd bada karalność czynu również według prawa polskiego.

Czy spełnienie warunków z art. 607w KPK oznacza obowiązek wykonania nakazu?

Nie. Przepis usuwa jedynie przeszkodę w postaci braku karalności czynu w Polsce. Pozostałe przesłanki odmowy wykonania nakazu sąd ocenia odrębnie.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy