Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 607l.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

§ 1.W przedmiocie przekazania i tymczasowego aresztowania sąd orzeka na posiedzeniu, w którym mają prawo wziąć udział prokurator i obrońca.

§ 1a.Zawiadamiając osobę ściganą o posiedzeniu, o którym mowa w § 1, sąd doręcza nakaz europejski wraz z tłumaczeniem przekazanym przez prokuratora. Jeżeli ze względu na szczególne okoliczności nie jest możliwe sporządzenie tłumaczenia przed posiedzeniem, tłumaczenie zarządza sąd. Można poprzestać na poinformowaniu osoby o treści nakazu europejskiego, jeśli nie utrudni to realizacji przysługujących jej praw, w tym praw wymienionych w § 2.

§ 2.Jeżeli osoba ścigana wyrazi taką wolę, sąd przyjmuje od niej do protokołu oświadczenie o zgodzie na przekazanie lub o zgodzie na niestosowanie przepisu art. 607e § 1. Oświadczenie nie może być cofnięte, o czym należy pouczyć osobę ściganą.

§ 3.Na postanowienie sądu w przedmiocie przekazania przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie 3 dni od dnia ogłoszenia postanowienia, a jeżeli osoba ścigana pozbawiona jest wolności i nie została sprowadzona na posiedzenie sądu – od dnia jego doręczenia. Art. 252 stosuje się odpowiednio.

§ 3a.W wypadku zatrzymania osoby, której nakaz europejski dotyczy, należy ją niezwłocznie pouczyć o jej uprawnieniach: do uzyskania informacji o treści nakazu europejskiego, o możliwości wyrażenia zgody na przekazanie, o możliwości złożenia oświadczenia w przedmiocie przekazania, do korzystania z pomocy obrońcy, do składania wyjaśnień, do odmowy składania wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na pytania, do przeglądania akt w zakresie dotyczącym przyczyn zatrzymania, do dostępu do pierwszej pomocy medycznej i do obecności na posiedzeniu, o którym mowa w § 1, jak również o uprawnieniach określonych w § 3, w art. 72 § 1, art. 78 § 1, art. 78a § 1, art. 202, art. 215, art. 257 § 1 i 2, art. 259, art. 261 § 1, 2 i 2a, art. 360, art. 361, art. 612 oraz o treści art. 607k § 3 i 3a, a także o treści przepisów dotyczących środków zapobiegawczych, o których mowa w rozdziale 28, innych niż tymczasowe aresztowanie, a jeśli osoba, której nakaz europejski dotyczy, nie ukończyła 18 lat – ponadto o treści art. 76, art. 76a oraz o treści art. 212 Kodeksu karnego wykonawczego, a także o roli organów uczestniczących w postępowaniu karnym. Pouczenie należy wręczyć na piśmie; otrzymanie pouczenia potwierdza się podpisem. Jeżeli osoba, której nakaz europejski dotyczy, nie ukończyła 18 lat, pouczenie wręcza się również przedstawicielowi ustawowemu lub osobie, pod której pieczą osoba, której nakaz europejski dotyczy, pozostaje, albo innej osobie wskazanej albo wyznaczonej, o której mowa w art. 76a, która otrzymanie pouczenia potwierdza podpisem.

§ 3b.Osoby, o których mowa w § 3a, nieporadne ze względu na wiek lub stan zdrowia, oraz które nie ukończyły 18 lat, mogą otrzymać dostęp do wyjaśnień co do zakresu ich uprawnień. Wzory wyjaśnień umieszcza się także na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 3c.Pouczenie, o którym mowa w § 3a, i wyjaśnienia, o których mowa w § 3b, mogą być opisowe lub graficzne.

§ 4.Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:

1)wzór pisemnego pouczenia, o którym mowa w § 3a, w tym odrębny dla osób, które nie ukończyły 18 lat, mając na względzie konieczność zrozumienia pouczenia przez osoby niekorzystające z pomocy obrońcy lub pełnomocnika, osoby nieporadne ze względu na wiek lub stan zdrowia lub osoby, które nie ukończyły 18 lat;

2)wzory pisemnych wyjaśnień, o których mowa w § 3b, odrębnych dla osób nieporadnych ze względu na wiek lub stan zdrowia oraz osób, które nie ukończyły 18 lat, mając na względzie konieczność zrozumienia wyjaśnień przez te osoby.

Wyjaśnienie przepisu

Co stanowi przepis

Art. 607l KPK reguluje sposób procedowania sądu polskiego, gdy do naszego kraju wpłynie europejski nakaz aresztowania (ENA) wydany przez organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Zgodnie z § 1 sąd orzeka o przekazaniu osoby ściganej oraz o jej tymczasowym aresztowaniu na posiedzeniu, w którym prawo udziału mają prokurator i obrońca. Paragraf 1a nakłada na sąd obowiązek doręczenia osobie ściganej, wraz z zawiadomieniem o posiedzeniu, samego nakazu europejskiego oraz jego tłumaczenia przekazanego przez prokuratora; jeżeli wyjątkowe okoliczności uniemożliwiają wcześniejsze sporządzenie tłumaczenia, zleca je sąd, a w niektórych wypadkach wystarcza poinformowanie o treści nakazu. Paragraf 2 pozwala osobie ściganej złożyć do protokołu oświadczenie o zgodzie na przekazanie lub o zgodzie na niestosowanie zasady specjalności z art. 607e § 1, przy czym takie oświadczenie jest nieodwołalne, o czym trzeba pouczyć. Paragraf 3 przewiduje zażalenie na postanowienie w przedmiocie przekazania w terminie 3 dni, a § 3a-3c szczegółowo określają zakres i formę pouczeń przysługujących osobie zatrzymanej.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się wyłącznie w postępowaniu w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez inne państwo, czyli wtedy, gdy Polska występuje jako państwo wykonania nakazu. Uruchamia się on od chwili skierowania sprawy do sądu okręgowego przez prokuratora, a w praktyce często już od momentu zatrzymania osoby, której nakaz dotyczy - wówczas aktualizuje się obowiązek pouczenia z § 3a. Zastosowanie art. 607l KPK nie zależy od tego, czy osoba ścigana jest obywatelem polskim, ani od tego, czy przebywa na wolności, czy jest pozbawiona wolności. Odrębne, rozszerzone reguły pouczenia dotyczą osób, które nie ukończyły 18 lat, oraz osób nieporadnych ze względu na wiek lub stan zdrowia.

Przykład

Policja zatrzymuje w Krakowie mężczyznę poszukiwanego nakazem europejskim wydanym przez sąd w Hiszpanii. Już przy zatrzymaniu funkcjonariusze wręczają mu na piśmie pouczenie o prawie do informacji o treści nakazu, do obrońcy, do odmowy składania wyjaśnień, do pierwszej pomocy medycznej oraz do udziału w posiedzeniu sądu, a on potwierdza jego odbiór podpisem. Sąd okręgowy zawiadamia go o terminie posiedzenia i doręcza nakaz wraz z tłumaczeniem, a na posiedzeniu mężczyzna oświadcza do protokołu, że zgadza się na przekazanie, po uprzednim pouczeniu, że oświadczenia tego nie będzie mógł cofnąć. Gdyby zgody nie wyraził, po wydaniu postanowienia miałby 3 dni na złożenie zażalenia.

Częste nieporozumienia

Najpoważniejszym błędem jest traktowanie zgody z § 2 jako decyzji odwracalnej - ustawa wprost wyklucza jej cofnięcie. Mylące bywa też utożsamianie zgody na przekazanie ze zgodą na niestosowanie zasady specjalności; są to dwa odrębne oświadczenia. Termin zażalenia jest krótki i wynosi 3 dni, a nie zwykłe 7 dni, przy czym dla osoby pozbawionej wolności niesprowadzonej na posiedzenie biegnie od doręczenia postanowienia. Nie jest wreszcie prawdą, że pouczenie może zostać przekazane wyłącznie ustnie - przepis wymaga formy pisemnej i podpisu. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ terminy i skutki oświadczeń są tu nieodwracalne.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę cofnąć zgodę na przekazanie w ramach ENA?

Nie. Art. 607l § 2 KPK wprost stanowi, że oświadczenie o zgodzie na przekazanie nie może być cofnięte, a sąd ma obowiązek uprzedzić o tym osobę ściganą.

Ile mam czasu na zażalenie na postanowienie o przekazaniu?

Zażalenie wnosi się w terminie 3 dni od ogłoszenia postanowienia. Jeżeli osoba ścigana jest pozbawiona wolności i nie sprowadzono jej na posiedzenie, termin liczy się od doręczenia postanowienia.

Czy muszę dostać tłumaczenie europejskiego nakazu aresztowania?

Co do zasady sąd doręcza nakaz wraz z tłumaczeniem przekazanym przez prokuratora. Jeżeli szczególne okoliczności to uniemożliwiają, tłumaczenie zarządza sąd, a wyjątkowo można poprzestać na poinformowaniu o treści nakazu.

Kto może wziąć udział w posiedzeniu sądu w sprawie ENA?

Prawo udziału w posiedzeniu mają prokurator i obrońca. Osoba ścigana jest zawiadamiana o terminie, a prawo do obecności na posiedzeniu należy do jej ustawowych uprawnień.

W jakiej formie zatrzymany otrzymuje pouczenie o swoich prawach?

Pouczenie wręcza się na piśmie, a jego otrzymanie potwierdza się podpisem. Może mieć formę opisową lub graficzną, a osoby niepełnoletnie i nieporadne mogą otrzymać dodatkowe wyjaśnienia.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy