Art. 607g.

Co stanowi przepis

Art. 607g KPK reguluje obowiązek informacyjny sądu polskiego wobec organu wymiaru sprawiedliwości państwa, które wykonało europejski nakaz aresztowania i przekazało osobę ściganą do Polski. Zgodnie z tym przepisem, po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko osobie ściganej albo po wykonaniu wobec niej kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, sąd właściwy do rozpoznania sprawy przesyła do tego organu odpis orzeczenia albo zawiadomienie o wykonaniu kary lub środka. Przepis wskazuje więc dwa momenty aktualizujące obowiązek: prawomocne zakończenie sprawy oraz wykonanie kary lub innego środka izolacyjnego. Adresatem informacji nie jest osoba ścigana, lecz zagraniczny organ wymiaru sprawiedliwości państwa wykonania nakazu. Chodzi o to, aby państwo, które zgodziło się przekazać osobę, wiedziało, jak zakończyła się sprawa i czy orzeczona dolegliwość została zrealizowana.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 607g KPK znajduje zastosowanie wtedy, gdy polski sąd wystąpił z europejskim nakazem aresztowania, a inne państwo członkowskie ten nakaz wykonało i przekazało osobę ściganą polskim organom. Przesłanką wysłania odpisu orzeczenia jest prawomocność rozstrzygnięcia kończącego postępowanie karne, a więc sytuacja, w której wyrok lub inne orzeczenie nie podlega już zaskarżeniu zwykłymi środkami odwoławczymi. Odrębną przesłanką jest faktyczne wykonanie kary pozbawienia wolności albo innego środka polegającego na pozbawieniu wolności - wówczas wysyła się zawiadomienie o wykonaniu. Obowiązek obciąża sąd właściwy do rozpoznania sprawy, a nie stronę czy obrońcę. Przepis ma charakter porządkowy i służy współpracy sądowej w sprawach karnych między państwami członkowskimi.

Przykład

Polski sąd okręgowy wydał europejski nakaz aresztowania wobec osoby podejrzanej o rozbój, która wyjechała do innego państwa członkowskiego. Tamtejszy sąd wykonał nakaz i przekazał ją polskim organom, a postępowanie karne zakończyło się prawomocnym wyrokiem skazującym na karę pozbawienia wolności. Po uprawomocnieniu się wyroku sąd polski przesyła jego odpis do organu wymiaru sprawiedliwości państwa, które nakaz wykonało. Gdy skazany odbędzie karę w całości, sąd kieruje do tego samego organu zawiadomienie o jej wykonaniu, zamykając w ten sposób obieg informacji między państwami.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że informacja z art. 607g KPK jest przekazywana wyłącznie po odbyciu kary - przepis wymaga także przesłania odpisu orzeczenia po prawomocnym zakończeniu postępowania, również gdy zapadło uniewinnienie lub umorzenie. Drugim nieporozumieniem jest mylenie tego obowiązku z zasadą specjalności albo z procedurą przekazania skazanego do wykonania kary w innym państwie - art. 607g dotyczy wyłącznie przekazania informacji. Trzeci błąd polega na przypisywaniu obowiązku prokuratorowi lub organowi centralnemu, podczas gdy przepis wyraźnie wskazuje sąd właściwy do rozpoznania sprawy. Warto też pamiętać, że pojęcie innego środka polegającego na pozbawieniu wolności obejmuje nie tylko karę, lecz również środki o charakterze izolacyjnym. W sprawie indywidualnej, zwłaszcza dotyczącej przekazania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, warto skonsultować się z prawnikiem.