Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 604.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

§ 1.Wydanie jest niedopuszczalne, jeżeli:

1)osoba, której wniosek dotyczy, jest obywatelem polskim albo korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu;

2)czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo gdy ustawa uznaje, że czyn nie stanowi przestępstwa albo że sprawca nie popełnia przestępstwa lub nie podlega karze;

3)nastąpiło przedawnienie;

4)postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone;

5)byłoby ono sprzeczne z polskim prawem;

6)zachodzi uzasadniona obawa, że w państwie żądającym wydania wobec osoby wydanej może zostać orzeczona lub wykonana kara śmierci;

7)zachodzi uzasadniona obawa, że w państwie żądającym wydania może dojść do naruszenia wolności i praw osoby wydanej;

8)dotyczy osoby ściganej za popełnienie bez użycia przemocy przestępstwa z przyczyn politycznych.

§ 2.Wydania można odmówić w szczególności, jeżeli:

1)osoba, której wniosek dotyczy, ma w Rzeczypospolitej Polskiej stałe miejsce zamieszkania;

2)przestępstwo zostało popełnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo na polskim statku wodnym lub powietrznym;

3)co do tego samego czynu tej samej osoby toczy się postępowanie karne;

4)przestępstwo podlega ściganiu z oskarżenia prywatnego;

5)według prawa państwa, które złożyło wniosek o wydanie, przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności do roku lub karą łagodniejszą albo orzeczono taką karę;

6)przestępstwo, w związku z którym żąda się wydania, jest przestępstwem o charakterze wojskowym lub skarbowym, albo o charakterze politycznym innym niż określone w § 1 pkt 8;

7)państwo, które złożyło wniosek o wydanie, nie zapewnia wzajemności.

§ 3.W wypadkach wskazanych w § 1 pkt 4 i § 2 pkt 3 rozpoznanie wniosku o wydanie można odroczyć do czasu ukończenia w Rzeczypospolitej Polskiej postępowania karnego przeciwko tej samej osobie lub odbycia przez nią orzeczonej kary albo jej darowania.

Wyjaśnienie przepisu

Co stanowi przepis

Art. 604 KPK porządkuje zasady ekstradycji, czyli wydania innemu państwu osoby ściganej lub skazanej. Paragraf 1 wylicza przeszkody bezwzględne: wydanie jest niedopuszczalne, gdy osoba jest obywatelem polskim albo korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu, gdy czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa uznaje, że czyn nie stanowi przestępstwa, sprawca przestępstwa nie popełnia lub nie podlega karze, gdy nastąpiło przedawnienie, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone oraz gdy wydanie byłoby sprzeczne z polskim prawem. Niedopuszczalne jest ono także wtedy, gdy zachodzi uzasadniona obawa orzeczenia lub wykonania kary śmierci albo naruszenia wolności i praw osoby wydanej, a również wtedy, gdy dotyczy osoby ściganej za przestępstwo popełnione bez użycia przemocy z przyczyn politycznych. Paragraf 2 zawiera otwarty katalog podstaw fakultatywnych, a więc takich, przy których wydania można odmówić. Paragraf 3 pozwala odroczyć rozpoznanie wniosku do czasu zakończenia w Polsce postępowania karnego przeciwko tej samej osobie, odbycia przez nią kary albo jej darowania.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się wtedy, gdy obce państwo kieruje do Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o wydanie osoby przebywającej na jej terytorium. Sąd bada wówczas, czy nie zachodzi którakolwiek z przeszkód z § 1, ponieważ ich stwierdzenie zamyka drogę do wydania niezależnie od oceny celowości. Podstawy z § 2, takie jak stałe miejsce zamieszkania w Polsce, popełnienie przestępstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo na polskim statku wodnym lub powietrznym, toczące się postępowanie o ten sam czyn, ściganie z oskarżenia prywatnego, niskie zagrożenie karą, charakter wojskowy, skarbowy lub polityczny czynu albo brak wzajemności, podlegają ocenie. Zwrot "w szczególności" oznacza, że wyliczenie w § 2 nie jest zamknięte.

Przykład

Państwo obce występuje o wydanie mężczyzny, który od lat mieszka w Polsce, w związku z zarzutem oszustwa. W toku badania okazuje się, że wobec tej samej osoby i tego samego czynu polski sąd wydał już prawomocny wyrok. W takiej sytuacji zachodzi bezwzględna przeszkoda z art. 604 § 1 pkt 4 KPK i wydanie jest niedopuszczalne. Gdyby natomiast postępowanie w Polsce dopiero się toczyło, sąd mógłby odmówić wydania na podstawie § 2 pkt 3 albo odroczyć rozpoznanie wniosku zgodnie z § 3.

Częste nieporozumienia

Podstawowym błędem jest mylenie przeszkód bezwzględnych z fakultatywnymi: te z § 1 wykluczają wydanie, te z § 2 jedynie je umożliwiają odmówić. Nietrafne jest też przekonanie, że każde przestępstwo o motywach politycznych blokuje ekstradycję, ponieważ § 1 pkt 8 dotyczy czynów popełnionych bez użycia przemocy. Odroczenie z § 3 nie jest odmową, lecz przesunięciem rozpoznania wniosku w czasie. Warto pamiętać, że odrębne zasady wynikają z instytucji europejskiego nakazu aresztowania. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy obywatel polski może zostać wydany innemu państwu?

Zgodnie z art. 604 § 1 pkt 1 KPK wydanie obywatela polskiego jest niedopuszczalne, tak samo jak wydanie osoby korzystającej w Polsce z prawa azylu.

Czy grożąca kara śmierci blokuje ekstradycję?

Tak. Jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że w państwie żądającym wydania zostanie orzeczona lub wykonana kara śmierci, wydanie jest niedopuszczalne.

Czym różni się § 1 od § 2 art. 604 KPK?

Paragraf 1 wskazuje przeszkody bezwzględne, które wykluczają wydanie. Paragraf 2 zawiera otwarty katalog sytuacji, w których wydania można odmówić.

Co się dzieje, gdy w Polsce toczy się postępowanie o ten sam czyn?

Można odmówić wydania na podstawie § 2 pkt 3 albo odroczyć rozpoznanie wniosku do zakończenia postępowania, odbycia kary lub jej darowania.

Czy przestępstwo polityczne zawsze wyklucza wydanie?

Nie zawsze. Bezwzględna przeszkoda dotyczy czynów z przyczyn politycznych popełnionych bez użycia przemocy; inne czyny polityczne mieszczą się w podstawach fakultatywnych.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy