Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Ustalając wysokość odszkodowania, sąd uwzględnia zaliczenie oskarżonemu okresu niesłusznego stosowania kar, środków zabezpieczających, tymczasowego aresztowania lub zatrzymania, których dotyczy wniosek o odszko- dowanie, na poczet kar lub środków zabezpieczających orzeczonych w innym postępowaniu.
Art. 553a KPK określa, co sąd musi uwzględnić przy ustalaniu wysokości odszkodowania. Chodzi o sytuację, w której okres niesłusznego stosowania kary, środka zabezpieczającego, tymczasowego aresztowania albo zatrzymania został zaliczony oskarżonemu na poczet kary lub środka zabezpieczającego orzeczonego w innym postępowaniu. Uwzględnieniu podlega wyłącznie taki okres, którego dotyczy wniosek o odszkodowanie. Przepis nie wskazuje samodzielnie kwoty odszkodowania ani sposobu jej obliczenia. Nakazuje natomiast sądowi wziąć pod uwagę wskazane zaliczenie podczas ustalania należnego odszkodowania.
Art. 553a KPK ma zastosowanie w sprawie, w której sąd ustala wysokość odszkodowania za niesłuszne stosowanie wymienionych w nim środków lub kar. Konieczne jest, aby istniał okres objęty wnioskiem o odszkodowanie. Dodatkowo okres ten musi zostać zaliczony oskarżonemu na poczet kary albo środka zabezpieczającego orzeczonego w innym postępowaniu. Przepis wymienia cztery rodzaje podstaw takiego okresu: kary, środki zabezpieczające, tymczasowe aresztowanie i zatrzymanie. Regulacja dotyczy więc wpływu zaliczenia na ustalenie wysokości odszkodowania, a nie samego rozstrzygnięcia o zaliczeniu.
Oskarżony składa wniosek o odszkodowanie dotyczący okresu tymczasowego aresztowania, które było niesłuszne. Ten sam okres został jednak zaliczony na poczet kary orzeczonej wobec niego w innym postępowaniu. Ustalając wysokość odszkodowania, sąd powinien uwzględnić fakt tego zaliczenia, ponieważ dotyczy ono okresu wskazanego we wniosku. Art. 553a KPK nie pozwala w takim przypadku pominąć tej okoliczności przy określaniu wysokości odszkodowania.
Błędem byłoby przyjęcie, że przepis dotyczy każdego okresu pobytu w areszcie lub zatrzymania, niezależnie od treści wniosku o odszkodowanie. Art. 553a KPK odnosi się bowiem do okresu, którego dotyczy konkretny wniosek. Nie należy też utożsamiać zaliczenia okresu na poczet kary lub środka zabezpieczającego z automatycznym rozstrzygnięciem o prawie do odszkodowania, ponieważ przepis mówi o ustalaniu jego wysokości. Przepis nie podaje również stałej kwoty ani wzoru, według którego sąd ma obliczyć odszkodowanie. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Przepis dotyczy ustalania wysokości odszkodowania. Nakazuje sądowi uwzględnić zaliczenie okresu objętego wnioskiem na kary lub środki zabezpieczające orzeczone w innym postępowaniu.
Tak. Przepis wymienia tymczasowe aresztowanie jako jedną z podstaw okresu, którego zaliczenie sąd uwzględnia.
Tak. Art. 553a KPK wskazuje również okres niesłusznego zatrzymania.
Sąd uwzględnia zaliczenie okresu, którego dotyczy wniosek o odszkodowanie. Zaliczenie musi nastąpić na poczet kary lub środka zabezpieczającego orzeczonego w innym postępowaniu.
Nie. Przepis nie wskazuje konkretnej kwoty, lecz określa okoliczność, którą sąd uwzględnia przy ustalaniu wysokości odszkodowania.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI