Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Przewodniczący składu orzekającego po rozważeniu wniosków stron albo sąd z urzędu dopuszcza dowody, a przewodniczący zarządza ich sprowadzenie na rozprawę. Przepis art. 368 § 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 352 KPK określa, kto podejmuje decyzję o dopuszczeniu dowodów w sprawie karnej oraz kto organizuje ich sprowadzenie na rozprawę. Przewodniczący składu orzekającego może dopuścić dowody po rozważeniu wniosków złożonych przez strony. Sąd może natomiast dopuścić dowody z urzędu, czyli bez oczekiwania na wniosek strony. Po dopuszczeniu dowodów przewodniczący zarządza ich sprowadzenie na rozprawę. Przepis odsyła także do odpowiedniego stosowania art. 368 § 1 KPK, co oznacza konieczność uwzględnienia tej regulacji w zakresie właściwym dla decyzji dowodowych.
Art. 352 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy w postępowaniu zachodzi potrzeba przeprowadzenia określonych dowodów na rozprawie. Dotyczy to zarówno dowodów wskazanych we wnioskach stron, jak i dowodów, których potrzebę dostrzeże sąd z urzędu. Przewodniczący powinien rozważyć wnioski stron przed podjęciem decyzji o dopuszczeniu dowodu. Samo złożenie wniosku nie oznacza więc automatycznego dopuszczenia wskazanego dowodu. Jeżeli dowód zostanie dopuszczony, konieczne jest podjęcie działań umożliwiających jego przeprowadzenie na rozprawie, na przykład wezwanie osoby albo uzyskanie dokumentu.
W sprawie karnej oskarżony składa wniosek o przesłuchanie osoby, która według niego widziała zdarzenie. Przewodniczący składu orzekającego rozważa ten wniosek i może dopuścić wskazany dowód. Następnie zarządza sprowadzenie tej osoby na rozprawę, aby mogła zostać przesłuchana. Jeżeli żadna ze stron nie zgłosiła takiego wniosku, ale sąd uzna przesłuchanie za potrzebne, może dopuścić ten dowód z urzędu.
Błędem jest utożsamianie zgłoszenia wniosku dowodowego z obowiązkiem jego uwzględnienia przez przewodniczącego. Art. 352 KPK wskazuje, że wnioski stron mają zostać rozważone, a nie że każdy z nich musi zostać zaakceptowany. Nie należy też zakładać, że wyłącznie strony mogą inicjować przeprowadzenie dowodu, ponieważ sąd może działać z urzędu. Innym nieporozumieniem jest pomijanie etapu sprowadzenia dowodu na rozprawę, chociaż przepis wyraźnie powierza zarządzenie tej czynności przewodniczącemu. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Dowody może dopuścić przewodniczący składu orzekającego po rozważeniu wniosków stron. Sąd może także dopuścić dowód z urzędu.
Tak. Art. 352 KPK przewiduje możliwość dopuszczenia dowodu przez sąd z urzędu.
Nie. Przepis wymaga rozważenia wniosków stron, ale nie przesądza o obowiązku dopuszczenia każdego zgłoszonego dowodu.
Zarządzenie sprowadzenia dowodu na rozprawę należy do przewodniczącego. Jest to czynność następująca po dopuszczeniu dowodu.
Oznacza, że art. 368 § 1 KPK stosuje się odpowiednio przy stosowaniu art. 352 KPK. Zakres tego zastosowania zależy od charakteru konkretnej czynności dowodowej.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI