Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 240.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

Na postanowienie dotyczące kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych przysługuje zażalenie. Osoba, której dotyczy postanowienie, może w zażaleniu domagać się zbadania zasadności oraz legalności kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych. Zażalenie na postanowienie prokuratora rozpoznaje sąd.

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 240 KPK przyznaje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych. Przepis obejmuje więc postanowienia odnoszące się zarówno do samej kontroli, jak i do utrwalania rozmów telefonicznych. Osoba, której dotyczy takie postanowienie, może domagać się w zażaleniu zbadania dwóch kwestii: zasadności oraz legalności zastosowanej kontroli i utrwalania rozmów. Zasadność odnosi się do potrzeby zastosowania tej czynności w określonej sprawie, natomiast legalność dotyczy zgodności działania z prawem. Art. 240 KPK wskazuje także wprost, że zażalenie na postanowienie prokuratora rozpoznaje sąd.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis ma zastosowanie wtedy, gdy wydano postanowienie dotyczące kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych. Uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje osobie, której dotyczy dane postanowienie. Treść art. 240 KPK nie ogranicza zakresu zarzutów wyłącznie do kwestii formalnych, ponieważ pozwala żądać zbadania zarówno legalności, jak i zasadności kontroli. W zażaleniu można zatem kwestionować to, czy kontrola była dopuszczalna prawnie, oraz czy istniały podstawy do jej zastosowania. Jeżeli postanowienie wydał prokurator, organem właściwym do rozpoznania zażalenia jest sąd.

Przykład zastosowania

W postępowaniu karnym wydano postanowienie dotyczące kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych konkretnej osoby. Osoba ta uważa, że zastosowanie kontroli nie było uzasadnione albo że nastąpiło z naruszeniem wymagań prawnych. Może więc wnieść zażalenie i zażądać, aby oceniono zasadność oraz legalność tej czynności. Gdy zaskarżone postanowienie pochodzi od prokuratora, zażalenie rozpozna sąd, zgodnie z art. 240 KPK.

Częste nieporozumienia lub błędy

Art. 240 KPK nie stanowi, że każde zażalenie automatycznie prowadzi do uznania kontroli za nieprawidłową. Przepis zapewnia możliwość poddania postanowienia ocenie, a nie przesądza wyniku tej oceny. Błędem jest także utożsamianie badania legalności wyłącznie z oceną celowości kontroli, ponieważ ustawa wymienia odrębnie legalność i zasadność. Nie należy również zakładać, że zażalenie na postanowienie prokuratora rozpoznaje sam prokurator, gdyż przepis wyraźnie wskazuje sąd. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy na kontrolę rozmów telefonicznych można wnieść zażalenie?

Tak. Art. 240 KPK przewiduje zażalenie na postanowienie dotyczące kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych.

Czego może dotyczyć zażalenie z art. 240 KPK?

Osoba, której dotyczy postanowienie, może żądać zbadania zasadności oraz legalności kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych.

Kto rozpoznaje zażalenie na postanowienie prokuratora?

Zażalenie na postanowienie prokuratora rozpoznaje sąd.

Czy przepis dotyczy tylko nagrywania rozmów?

Nie. Art. 240 KPK odnosi się zarówno do kontroli rozmów telefonicznych, jak i do ich utrwalania.

Czy art. 240 KPK przesądza, że kontrola była nielegalna?

Nie. Przepis daje możliwość żądania zbadania legalności i zasadności kontroli, ale nie rozstrzyga z góry wyniku tej oceny.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI