Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 217.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

§ 1.Rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie lub podlegające zajęciu w celu zabezpieczenia kar majątkowych, środków karnych o charakterze majątkowym, przepadku, środków kompensacyjnych albo roszczeń o naprawienie szkody należy wydać na żądanie sądu lub prokuratora, a w wypadkach niecierpiących zwłoki – także na żądanie Policji lub innego uprawnionego organu.

§ 2.Osobę mającą rzecz podlegającą wydaniu wzywa się do wydania jej dobrowolnie.

§ 3.W razie zatrzymania rzeczy stosuje się odpowiednio przepis art. 228. Protokołu można nie sporządzać, jeżeli rzecz załącza się do akt sprawy.

§ 4.Jeżeli wydania żąda Policja albo inny uprawniony organ działający we własnym zakresie, osoba, która rzecz wyda, ma prawo niezwłocznie złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie jej postanowienia sądu lub prokuratora o zatwierdzeniu zatrzymania, o czym należy ją pouczyć. Doręczenie powinno nastąpić w terminie 14 dni od zatrzymania rzeczy.

§ 5.W razie odmowy dobrowolnego wydania rzeczy można przeprowadzić jej odebranie. Przepisy art. 220 § 3 i art. 229 stosuje się odpowiednio.

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 217 KPK reguluje wydanie rzeczy, które mogą mieć znaczenie dowodowe w sprawie karnej albo podlegać zajęciu dla zabezpieczenia określonych należności i środków o charakterze majątkowym. Obowiązek wydania powstaje na żądanie sądu lub prokuratora, a gdy sprawa nie cierpi zwłoki, także na żądanie Policji albo innego uprawnionego organu. Przepis wymienia między innymi zabezpieczenie kar majątkowych, środków karnych o charakterze majątkowym, przepadku, środków kompensacyjnych oraz roszczeń o naprawienie szkody. Osoba, która ma rzecz podlegającą wydaniu, powinna zostać najpierw wezwana do dobrowolnego jej wydania.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 217 KPK stosuje się wtedy, gdy istnieje rzecz mogąca służyć jako dowód w konkretnej sprawie albo rzecz, którą można zająć w celu zabezpieczenia wskazanych w przepisie należności. Chodzi o rzeczy pozostające w posiadaniu osoby, do której organ kieruje żądanie wydania. Jeżeli dochodzi do zatrzymania rzeczy, odpowiednio stosuje się art. 228 KPK, przy czym protokół nie musi być sporządzony, gdy rzecz zostaje załączona do akt sprawy. Gdy żądanie kieruje Policja lub inny uprawniony organ działający we własnym zakresie, osoba wydająca rzecz może niezwłocznie zażądać postanowienia sądu lub prokuratora zatwierdzającego zatrzymanie.

Przykład zastosowania

W toku postępowania prokurator uznaje, że dokument przechowywany przez określoną osobę może stanowić dowód w sprawie. Osoba ta zostaje wezwana do dobrowolnego wydania dokumentu na żądanie uprawnionego organu. Jeżeli dokument zostanie wydany Policji działającej we własnym zakresie, wydający może złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie postanowienia zatwierdzającego zatrzymanie. Postanowienie powinno zostać doręczone w terminie 14 dni od zatrzymania rzeczy.

Częste nieporozumienia lub błędy

Dobrowolne wydanie rzeczy nie oznacza, że osoba posiadająca rzecz może pominąć wezwanie organu lub samodzielnie ocenić, czy rzecz będzie potrzebna jako dowód. Przepis przewiduje właśnie wezwanie do wydania dobrowolnego, a dopiero w razie odmowy dopuszcza odebranie rzeczy. Błędem jest także utożsamianie każdego żądania Policji z żądaniem prokuratora, ponieważ § 4 przyznaje szczególne uprawnienie do żądania postanowienia zatwierdzającego zatrzymanie, gdy Policja lub inny organ działa we własnym zakresie. Nie należy również zakładać, że protokół zawsze musi zostać sporządzony, ponieważ art. 217 § 3 KPK przewiduje wyjątek dla rzeczy załączonej do akt sprawy. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muszę wydać rzecz na podstawie art. 217 KPK?

Przepis stanowi, że rzecz mogącą być dowodem lub podlegającą zajęciu należy wydać na żądanie uprawnionego organu. Osoba mająca rzecz jest najpierw wzywana do jej dobrowolnego wydania.

Kto może żądać wydania rzeczy?

Co do zasady żądanie może pochodzić od sądu lub prokuratora. W wypadkach niecierpiących zwłoki może je zgłosić także Policja albo inny uprawniony organ.

Co się stanie, jeśli odmówię wydania rzeczy?

W razie odmowy dobrowolnego wydania rzeczy można przeprowadzić jej odebranie. Art. 217 § 5 KPK odsyła w tym zakresie odpowiednio do art. 220 § 3 i art. 229 KPK.

Czy Policja musi wydać postanowienie o zatrzymaniu rzeczy?

Gdy Policja lub inny uprawniony organ działa we własnym zakresie, osoba wydająca rzecz może niezwłocznie złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie postanowienia zatwierdzającego zatrzymanie. Doręczenie powinno nastąpić w ciągu 14 dni od zatrzymania rzeczy.

Czy przy zatrzymaniu rzeczy zawsze sporządza się protokół?

Nie zawsze. Art. 217 § 3 KPK pozwala nie sporządzać protokołu, jeżeli rzecz zostaje załączona do akt sprawy.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy