Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 216.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

W razie potrzeby można przesłuchiwać w charakterze świadków osoby, które przeprowadziły wywiad.

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 216 KPK przewiduje możliwość przesłuchania w charakterze świadków osób, które przeprowadziły wywiad. Przepis posługuje się zwrotem „można”, dlatego nie ustanawia bezwzględnego obowiązku przesłuchania takich osób w każdej sprawie. Decyzja o przeprowadzeniu tej czynności zależy od tego, czy zachodzi potrzeba jej dokonania. Świadkami mogą być wyłącznie osoby, które faktycznie przeprowadziły wywiad, o którym mowa w danej sprawie. Przepis określa zatem dopuszczalność przesłuchania tych osób, nie przesądzając z góry ani zakresu ich wypowiedzi, ani znaczenia dowodowego uzyskanych zeznań.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 216 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy w sprawie przeprowadzono wywiad i powstaje potrzeba przesłuchania osoby, która go wykonała. Ustawa nie wskazuje zamkniętego katalogu sytuacji uzasadniających tę potrzebę. Może ona wiązać się z koniecznością uzyskania informacji od osoby przeprowadzającej wywiad. Sama okoliczność sporządzenia lub przeprowadzenia wywiadu nie oznacza jeszcze, że przesłuchanie musi nastąpić. Z treści przepisu wynika jedynie, że organ prowadzący postępowanie może skorzystać z tej możliwości, jeżeli uzna ją za potrzebną w konkretnym toku sprawy.

Przykład zastosowania

W sprawie znajduje się wywiad przeprowadzony przez określoną osobę. Organ uznaje, że potrzebuje uzyskać od niej zeznania dotyczące informacji związanych z przeprowadzonym wywiadem. W takiej sytuacji może wezwać tę osobę i przesłuchać ją w charakterze świadka na podstawie Art. 216 KPK. Nie wynika jednak z tego przepisu, że każda osoba przeprowadzająca wywiad musi zawsze zostać przesłuchana.

Częste nieporozumienia lub błędy

Pierwszym błędem jest odczytywanie Art. 216 KPK jako nakazu przesłuchania osoby przeprowadzającej wywiad. Przepis używa sformułowania „można”, a więc pozostawia możliwość dokonania tej czynności, gdy jest potrzebna. Drugim nieporozumieniem jest przyjęcie, że norma dotyczy każdej osoby mającej jakąkolwiek wiedzę o sprawie, choć jej zakres został ograniczony do osób, które przeprowadziły wywiad. Nie można również wyprowadzać z tego przepisu szczegółowych zasad oceny zeznań ani dodatkowych obowiązków, ponieważ Art. 216 KPK ich nie ustanawia. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Art. 216 KPK nakazuje przesłuchanie osoby, która przeprowadziła wywiad?

Nie. Przepis stanowi, że taką osobę można przesłuchać w charakterze świadka, gdy zachodzi potrzeba.

Kogo można przesłuchać na podstawie Art. 216 KPK?

Przepis dotyczy osób, które przeprowadziły wywiad. Mogą one zostać przesłuchane w charakterze świadków.

Czy samo przeprowadzenie wywiadu oznacza obowiązek przesłuchania jego autora?

Nie. Z Art. 216 KPK nie wynika automatyczny obowiązek przesłuchania takiej osoby.

Od czego zależy przesłuchanie osoby przeprowadzającej wywiad?

Zależy od potrzeby przeprowadzenia tej czynności w konkretnej sprawie. Ustawa nie wskazuje w tym przepisie szczegółowych przesłanek tej potrzeby.

Czy Art. 216 KPK określa, jak oceniać zeznania tej osoby?

Nie. Przepis reguluje możliwość jej przesłuchania jako świadka, a nie zasady oceny złożonych zeznań.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI