Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Art. 216.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
W razie potrzeby można przesłuchiwać w charakterze świadków osoby, które przeprowadziły wywiad.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
W razie potrzeby można przesłuchiwać w charakterze świadków osoby, które przeprowadziły wywiad.
Art. 216 KPK przewiduje możliwość przesłuchania w charakterze świadków osób, które przeprowadziły wywiad. Przepis posługuje się zwrotem „można”, dlatego nie ustanawia bezwzględnego obowiązku przesłuchania takich osób w każdej sprawie. Decyzja o przeprowadzeniu tej czynności zależy od tego, czy zachodzi potrzeba jej dokonania. Świadkami mogą być wyłącznie osoby, które faktycznie przeprowadziły wywiad, o którym mowa w danej sprawie. Przepis określa zatem dopuszczalność przesłuchania tych osób, nie przesądzając z góry ani zakresu ich wypowiedzi, ani znaczenia dowodowego uzyskanych zeznań.
Art. 216 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy w sprawie przeprowadzono wywiad i powstaje potrzeba przesłuchania osoby, która go wykonała. Ustawa nie wskazuje zamkniętego katalogu sytuacji uzasadniających tę potrzebę. Może ona wiązać się z koniecznością uzyskania informacji od osoby przeprowadzającej wywiad. Sama okoliczność sporządzenia lub przeprowadzenia wywiadu nie oznacza jeszcze, że przesłuchanie musi nastąpić. Z treści przepisu wynika jedynie, że organ prowadzący postępowanie może skorzystać z tej możliwości, jeżeli uzna ją za potrzebną w konkretnym toku sprawy.
W sprawie znajduje się wywiad przeprowadzony przez określoną osobę. Organ uznaje, że potrzebuje uzyskać od niej zeznania dotyczące informacji związanych z przeprowadzonym wywiadem. W takiej sytuacji może wezwać tę osobę i przesłuchać ją w charakterze świadka na podstawie Art. 216 KPK. Nie wynika jednak z tego przepisu, że każda osoba przeprowadzająca wywiad musi zawsze zostać przesłuchana.
Pierwszym błędem jest odczytywanie Art. 216 KPK jako nakazu przesłuchania osoby przeprowadzającej wywiad. Przepis używa sformułowania „można”, a więc pozostawia możliwość dokonania tej czynności, gdy jest potrzebna. Drugim nieporozumieniem jest przyjęcie, że norma dotyczy każdej osoby mającej jakąkolwiek wiedzę o sprawie, choć jej zakres został ograniczony do osób, które przeprowadziły wywiad. Nie można również wyprowadzać z tego przepisu szczegółowych zasad oceny zeznań ani dodatkowych obowiązków, ponieważ Art. 216 KPK ich nie ustanawia. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nie. Przepis stanowi, że taką osobę można przesłuchać w charakterze świadka, gdy zachodzi potrzeba.
Przepis dotyczy osób, które przeprowadziły wywiad. Mogą one zostać przesłuchane w charakterze świadków.
Nie. Z Art. 216 KPK nie wynika automatyczny obowiązek przesłuchania takiej osoby.
Zależy od potrzeby przeprowadzenia tej czynności w konkretnej sprawie. Ustawa nie wskazuje w tym przepisie szczegółowych przesłanek tej potrzeby.
Nie. Przepis reguluje możliwość jej przesłuchania jako świadka, a nie zasady oceny złożonych zeznań.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI