Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Nie wolno przesłuchiwać jako świadka mediatora co do faktów, o których dowiedział się od oskarżonego lub pokrzywdzonego prowadząc postępowanie mediacyjne, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
Art. 178a KPK ustanawia zakaz przesłuchiwania mediatora jako świadka co do określonych faktów. Chodzi o fakty, o których mediator dowiedział się od oskarżonego albo pokrzywdzonego podczas prowadzenia postępowania mediacyjnego. Przepis chroni więc informacje przekazane mediatorowi w związku z jego rolą w mediacji, a nie każdą wiedzę, którą osoba pełniąca tę funkcję może posiadać. Zakaz oznacza, że mediator nie powinien składać zeznań dotyczących takich faktów w charakterze świadka. Art. 178a KPK przewiduje jednak wyjątek odnoszący się do informacji o przestępstwach wskazanych w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
Przepis stosuje się wtedy, gdy dana osoba prowadziła postępowanie mediacyjne i ma zostać przesłuchana jako świadek. Istotne jest źródło jej wiedzy: informacja musi zostać uzyskana od oskarżonego lub pokrzywdzonego w toku tej mediacji. Ochrona nie zależy od tego, czy przekazana informacja była korzystna dla którejkolwiek ze stron postępowania. Nie wystarczy samo uczestnictwo mediatora w sprawie, jeżeli fakt został przez niego poznany z innego źródła niż rozmowa z oskarżonym albo pokrzywdzonym podczas mediacji. Zakaz nie obejmuje informacji o przestępstwach, do których odsyła art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
W sprawie karnej oskarżony i pokrzywdzony uczestniczą w postępowaniu mediacyjnym prowadzonym przez mediatora. Podczas rozmów każda ze stron opisuje mediatorowi swoje stanowisko oraz okoliczności ważne dla konfliktu. Następnie organ prowadzący postępowanie chce przesłuchać mediatora na temat tych wypowiedzi. Jeżeli mediator dowiedział się o nich od oskarżonego lub pokrzywdzonego w toku mediacji, Art. 178a KPK nie pozwala przesłuchać go jako świadka co do tych faktów, z zastrzeżeniem ustawowego wyjątku.
Błędem jest uznawanie, że Art. 178a KPK zwalnia mediatora z obowiązku zeznawania o każdej okoliczności związanej ze sprawą. Przepis dotyczy wyłącznie faktów uzyskanych od oskarżonego lub pokrzywdzonego podczas prowadzenia postępowania mediacyjnego. Nie należy też pomijać wyjątku dotyczącego informacji o przestępstwach wymienionych przez odesłanie do art. 240 § 1 Kodeksu karnego. Kolejnym błędem jest traktowanie zakazu jako ochrony wyłącznie treści ugody, ponieważ przepis mówi szerzej o faktach, o których mediator dowiedział się od wskazanych osób. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Art. 178a KPK zakazuje przesłuchiwania mediatora jako świadka co do faktów poznanych od oskarżonego lub pokrzywdzonego podczas mediacji. Zakaz ma ustawowy wyjątek dotyczący informacji o przestępstwach wskazanych w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
Chodzi o fakty, o których mediator dowiedział się od oskarżonego albo pokrzywdzonego, prowadząc postępowanie mediacyjne. Przepis wiąże ochronę zarówno ze źródłem informacji, jak i z okolicznościami jej uzyskania.
Nie. Art. 178a KPK odnosi się do faktów uzyskanych od oskarżonego lub pokrzywdzonego w toku prowadzonej mediacji.
Treść Art. 178a KPK formułuje zakaz przesłuchiwania mediatora jako świadka w objętym nim zakresie. Samo znaczenie informacji dla stron nie znosi tego zakazu.
Wyjątek dotyczy informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego. Art. 178a KPK nie wymienia tych przestępstw samodzielnie, lecz odsyła do wskazanego przepisu.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI