Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Narada i głosowanie nad wyrokiem odbywają się osobno co do winy i kwalifikacji prawnej czynu, co do kary, co do środków karnych, co do przepadku, co do środków kompensacyjnych oraz co do pozostałych kwestii.
Art. 110 KPK wskazuje sposób prowadzenia narady i głosowania nad wyrokiem. Nakazuje, aby czynności te nie odbywały się łącznie w odniesieniu do wszystkich zagadnień objętych rozstrzygnięciem. Przepis wymienia najpierw winę i kwalifikację prawną czynu jako jeden wskazany zakres oceny. Osobno mają być także przedmiotem narady i głosowania kara, środki karne, przepadek oraz środki kompensacyjne. Obejmuje ponadto pozostałe kwestie wymagające rozstrzygnięcia w wyroku i również nakazuje ich oddzielne rozważenie. Nie określa natomiast treści samego rozstrzygnięcia ani nie przesądza, jakie stanowisko ma zostać przyjęte w każdej z tych spraw.
Art. 110 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy odbywają się narada i głosowanie nad wyrokiem. Jego zakres nie zależy od tego, czy dana sprawa kończy się rozstrzygnięciem dotyczącym każdego z wymienionych elementów. Jeżeli zagadnienie kary, środka karnego, przepadku albo środka kompensacyjnego wymaga rozstrzygnięcia, powinno być potraktowane odrębnie. Rozwiązanie to odnosi się do wszystkich kategorii wyliczonych w przepisie w takim zakresie, w jakim są one rozpoznawane przy danym wyroku, a norma nie stanowi, że każdy wyrok musi zawierać każde z tych rozstrzygnięć. Tak samo odnosi się to do pozostałych kwestii, które mają znaleźć odzwierciedlenie w wyroku. Z brzmienia przepisu wynika podział przedmiotów narady i głosowania, a nie opis kolejności ich podejmowania.
Przykładowo, gdy wyrok ma rozstrzygnąć o winie oskarżonego, ocenie prawnej czynu, karze i środku kompensacyjnym, nie ujmuje się tych zagadnień jako jednego wspólnego pytania. Zgodnie z Art. 110 KPK osobno rozważa się i poddaje głosowaniu kwestię winy oraz kwalifikacji prawnej czynu. Następnie odrębnie rozpatruje się karę, a także środek kompensacyjny, jeżeli jest objęty wyrokiem. Przepis wymaga rozdzielenia samych przedmiotów narady i głosowania, nie wskazuje jednak, jaka kara, środek lub inne rozstrzygnięcie ma w takim przykładzie zapaść.
Częstym błędem jest odczytywanie Art. 110 KPK tak, jakby nakazywał on osobne głosowanie nad winą i osobne nad kwalifikacją prawną. Przepis wymienia te dwa elementy łącznie w formule "co do winy i kwalifikacji prawnej czynu". Innym nieporozumieniem byłoby uznanie, że przepis dotyczy wyłącznie kary, ponieważ wprost obejmuje również środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i pozostałe kwestie. Nie wynika z niego również katalog konkretnych środków ani zasady ich orzekania, gdyż reguluje wyłącznie odrębność narady i głosowania. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Art. 110 KPK reguluje sposób prowadzenia narady i głosowania nad wyrokiem. Wymaga odrębnego rozpatrywania wskazanych kwestii.
Przepis ujmuje winę i kwalifikację prawną czynu łącznie jako jeden zakres narady i głosowania. Nie stanowi, że należy je głosować oddzielnie od siebie.
Przepis wskazuje winę i kwalifikację prawną czynu, karę, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne oraz pozostałe kwestie.
Nie. Przepis nie wskazuje rodzaju ani wymiaru kary, lecz określa odrębność narady i głosowania nad karą.
Art. 110 KPK tego nie rozstrzyga. Stanowi jedynie, że gdy kwestie te są przedmiotem wyroku, narada i głosowanie odbywają się co do nich osobno.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI