Art. 996.

Co stanowi przepis

Art. 996 KPC wskazuje krąg osób, którym sąd doręcza postanowienie kończące etap przybicia w egzekucji z nieruchomości. Przepis rozróżnia dwie sytuacje. Jeżeli postanowienie o przybiciu zapadło na posiedzeniu niejawnym, doręcza się je wierzycielowi, dłużnikowi, nabywcy oraz osobom, które w toku licytacji zaskarżyły czynności związane z udzieleniem przybicia, a także zarządcy, który nie jest dłużnikiem. Natomiast postanowienie o odmowie przybicia doręcza się wierzycielowi, dłużnikowi oraz licytantowi, który zaofiarował najwyższą cenę. Katalog adresatów jest zatem różny w zależności od tego, czy przybicie zostało udzielone, czy też sąd odmówił jego udzielenia.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się w toku sądowej egzekucji z nieruchomości, po przeprowadzeniu licytacji, gdy sąd rozstrzyga o przybiciu na rzecz osoby, która zaofiarowała najwyższą cenę. Znaczenie ma tu tryb wydania orzeczenia: art. 996 KPC dotyczy wprost postanowienia o przybiciu wydanego na posiedzeniu niejawnym, a więc wtedy, gdy nie zostało ono ogłoszone bezpośrednio po licytacji w obecności uczestników. Drugą sytuacją objętą przepisem jest odmowa przybicia, przy której ustawodawca zawęża krąg adresatów do wierzyciela, dłużnika i licytanta oferującego najwyższą cenę. Doręczenie ma praktyczne znaczenie, ponieważ od niego zależy realna możliwość zapoznania się z treścią rozstrzygnięcia i podjęcia dalszych czynności procesowych przez zainteresowanych.

Przykład

W postępowaniu egzekucyjnym z mieszkania dłużnika odbywa się licytacja, w której najwyższą cenę oferuje pan Nowak. Sąd nie wydaje postanowienia bezpośrednio po licytacji, lecz rozstrzyga o przybiciu na posiedzeniu niejawnym kilka dni później. Zgodnie z art. 996 KPC odpis postanowienia o przybiciu otrzymają wierzyciel prowadzący egzekucję, dłużnik, pan Nowak jako nabywca, a także uczestnik licytacji, który w jej toku zaskarżył czynności związane z udzielaniem przybicia. Gdyby jednak sąd odmówił przybicia, doręczenie objęłoby wierzyciela, dłużnika oraz pana Nowaka jako licytanta, który zaofiarował najwyższą cenę.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest zakładanie, że postanowienie o przybiciu zawsze jest doręczane wszystkim uczestnikom licytacji - przepis wymienia zamknięty krąg adresatów i sam udział w przetargu nie wystarcza. Drugim nieporozumieniem jest utożsamianie doręczenia z uprawomocnieniem się postanowienia lub z przeniesieniem własności nieruchomości; art. 996 KPC reguluje wyłącznie kwestię doręczenia, a skutki przybicia i przysądzenia własności wynikają z innych przepisów. Bywa też mylony zarządca będący dłużnikiem z zarządcą, który dłużnikiem nie jest - przepis wskazuje na doręczenie temu drugiemu, ponieważ dłużnik i tak jest odrębnie wymieniony. Wreszcie nie należy zakładać, że przy odmowie przybicia zawiadamiani są nabywca czy osoby skarżące czynności licytacyjne, skoro ustawa wymienia tu inny, węższy krąg osób. W indywidualnej sprawie egzekucyjnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni konkretny stan postępowania.