Art. 979.

Co stanowi przepis

Art. 979 KPC wprowadza zasadę, że egzekucja z nieruchomości nie może iść dalej, niż jest to potrzebne do zaspokojenia wierzyciela. Paragraf 1 nakazuje komornikowi wstrzymanie przetargu pozostałych nieruchomości lub ich części, jeżeli w tym samym postępowaniu ma być sprzedanych kilka nieruchomości (albo kilka części jednej nieruchomości), a za te już sprzedane osiągnięto cenę wystarczającą na pokrycie należności wierzyciela egzekwującego i kosztów egzekucyjnych. Paragraf 2 idzie o krok dalej: jeżeli przy podziale sumy uzyskanej ze sprzedaży tylko niektórych nieruchomości lub ich części okaże się, że należność wierzyciela i koszty egzekucji rzeczywiście znajdują w tej sumie pełne pokrycie, egzekucję co do pozostałych nieruchomości lub części należy umorzyć. Pierwszy paragraf dotyczy więc etapu przetargu i ma charakter wstrzymujący, drugi - etapu podziału sumy uzyskanej z egzekucji i prowadzi do definitywnego zakończenia postępowania w pozostałym zakresie.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Warunkiem sięgnięcia po art. 979 KPC jest to, aby w jednym postępowaniu egzekucyjnym objętych było więcej niż jeden przedmiot sprzedaży - kilka odrębnych nieruchomości albo kilka wydzielonych części jednej nieruchomości. Drugą przesłanką jest osiągnięcie ze sprzedaży już zlicytowanych składników ceny wystarczającej na zaspokojenie należności wierzyciela egzekwującego oraz kosztów egzekucyjnych. Wstrzymanie przetargu z § 1 opiera się na wstępnym rachunku komornika, dokonanym jeszcze przed podziałem sumy. Umorzenie z § 2 wymaga natomiast potwierdzenia tego rachunku na etapie podziału sumy uzyskanej z egzekucji, gdy okaże się, że pokrycie jest istotnie pełne. Przepis chroni dłużnika przed nadmierną, zbędną sprzedażą jego majątku, ale nie działa wtedy, gdy uzyskana cena okazuje się niewystarczająca.

Przykład

Wobec dłużnika prowadzona jest egzekucja z trzech działek objętych jednym postępowaniem, a należność wierzyciela wraz z kosztami egzekucyjnymi wynosi około 300 000 zł. Na pierwszym przetargu sprzedano dwie działki za łączną cenę wyraźnie przewyższającą tę kwotę. W takiej sytuacji komornik, stosując art. 979 § 1 KPC, wstrzyma przetarg trzeciej działki, zamiast wystawiać ją na licytację. Jeżeli następnie przy podziale sumy uzyskanej ze sprzedaży dwóch działek okaże się, że wierzyciel i koszty egzekucji zostali w pełni zaspokojeni, egzekucja co do trzeciej działki podlega umorzeniu na podstawie § 2.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest utożsamianie wstrzymania przetargu z umorzeniem egzekucji - wstrzymanie z § 1 jest rozwiązaniem tymczasowym i nie kończy postępowania co do pozostałych nieruchomości. Drugim nieporozumieniem jest przekonanie, że wystarczy sama wysoka cena wywołania lub przybicia; liczy się realne, pełne pokrycie należności i kosztów, ocenione przy podziale sumy. Po trzecie, przepis nie zwalnia z obowiązku pokrycia kosztów egzekucyjnych - są one uwzględniane obok samej należności wierzyciela. Bywa też mylnie przyjmowane, że art. 979 KPC dotyczy tylko kilku odrębnych nieruchomości, podczas gdy odnosi się także do części jednej nieruchomości sprzedawanych osobno. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.