Art. 967.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 967 KPC reguluje etap egzekucji z nieruchomości następujący po tym, jak postanowienie o przybiciu stanie się prawomocne. Przepis nakłada na komornika obowiązek wezwania licytanta, który uzyskał przybicie i tym samym stał się nabywcą, do zapłaty ceny nabycia. Ustawowy termin wynosi dwa tygodnie i liczy się od dnia otrzymania wezwania przez nabywcę, a nie od dnia licytacji czy od daty uprawomocnienia się postanowienia o przybiciu. Cenę wpłaca się na rachunek depozytowy Ministra Finansów, z potrąceniem rękojmi, jeżeli została ona wcześniej złożona w gotówce. Przepis przewiduje też możliwość wydłużenia terminu: na wniosek nabywcy komornik może oznaczyć termin dłuższy, jednak nieprzekraczający miesiąca.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Norma z art. 967 KPC znajduje zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym z nieruchomości, po przeprowadzeniu licytacji i po udzieleniu przybicia na rzecz licytanta, który zaoferował najwyższą cenę. Warunkiem uruchomienia obowiązku zapłaty jest prawomocność postanowienia o przybiciu, czyli sytuacja, w której nie przysługuje już od niego zwykły środek zaskarżenia albo środek taki został rozpoznany. Dopiero wtedy komornik kieruje do nabywcy wezwanie, od którego doręczenia biegnie termin dwutygodniowy. Wniosek o dłuższy termin powinien pochodzić od samego nabywcy, a decyzja co do jego uwzględnienia należy do komornika, przy czym granicą jest miesiąc. Przepis dotyczy wyłącznie ceny nabycia, a rozliczenie rękojmi złożonej w gotówce następuje przez jej potrącenie z tej ceny.

Przykład

Pan Marek wygrał licytację mieszkania, oferując cenę 300 000 zł, i wcześniej wpłacił rękojmię w gotówce w wysokości 30 000 zł. Po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu komornik doręcza mu wezwanie do zapłaty, które pan Marek odbiera 5 marca. Oznacza to, że do 19 marca powinien wpłacić na rachunek depozytowy Ministra Finansów kwotę 270 000 zł, czyli cenę nabycia pomniejszoną o złożoną rękojmię. Jeżeli oczekuje na uruchomienie kredytu i potrzebuje więcej czasu, może zwrócić się do komornika o wyznaczenie dłuższego terminu, który jednak nie przekroczy miesiąca.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest liczenie dwutygodniowego terminu od dnia licytacji albo od dnia wydania postanowienia o przybiciu, podczas gdy art. 967 KPC wyraźnie wiąże jego początek z otrzymaniem wezwania. Drugim nieporozumieniem jest przekonanie, że cenę wpłaca się bezpośrednio komornikowi lub wierzycielowi - przepis wskazuje rachunek depozytowy Ministra Finansów. Nabywcy bywają też przekonani, że komornik ma obowiązek wydłużyć termin na każde żądanie, tymczasem jest to uprawnienie komornika, ograniczone maksymalnym okresem miesiąca. Mylące bywa również założenie, że potrąceniu podlega każda rękojmia - przepis mówi o rękojmi złożonej w gotówce. Warto pamiętać, że w indywidualnej sprawie egzekucyjnej najlepiej skonsultować się z prawnikiem, który oceni konkretne okoliczności i dokumenty.