Co stanowi przepis
Art. 940 KPC reguluje sposób gospodarowania dochodami, które przynosi nieruchomość objęta zarządem w toku egzekucji. Zgodnie z § 1 zarządca pokrywa z tych dochodów bezpośrednio konieczne wydatki związane z zarządem, i to w ściśle określonej kolejności. Na pierwszym miejscu znajdują się koszty egzekucji, czyli wynagrodzenie zarządcy w wysokości ustalonej przez sąd oraz zwrot poniesionych przez niego własnych wydatków. Dalej ustawodawca umieścił bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub w znajdujących się na niej przedsiębiorstwach należących do dłużnika, następnie bieżące należności podatkowe z nieruchomości i bieżące składki na ubezpieczenie społeczne tych pracowników. Kolejne pozycje to zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu oraz należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków. Paragraf 2 przewiduje, że nadwyżkę dochodów pozostałą po pokryciu tych wydatków zarządca przekazuje nie rzadziej niż raz w roku komornikowi, który pokrywa z niej przypadające w toku zarządu należności wierzycieli alimentacyjnych.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis stosuje się wtedy, gdy w postępowaniu egzekucyjnym z nieruchomości ustanowiono zarząd i nieruchomość faktycznie przynosi dochody, na przykład czynsze najmu lub dzierżawy albo przychody z działalności prowadzonej na jej terenie. Dotyczy on wyłącznie wydatków koniecznych i związanych z zarządem, a nie dowolnych rozliczeń dłużnika czy wierzycieli. Kolejność wskazana w § 1 wiąże zarządcę zawsze wtedy, gdy dochody nie wystarczają na pokrycie wszystkich pozycji - wówczas zaspokaja się je według kolejności wymienionej w punktach 1-5. Obowiązek przekazywania nadwyżki komornikowi powstaje cyklicznie, przy czym art. 940 § 2 KPC wyznacza minimalną częstotliwość: co najmniej raz w roku.
Przykład
Zarząd ustanowiono nad kamienicą, w której wynajmowane są lokale, a dozorca i konserwator pozostają zatrudnieni przez dłużnika. Zarządca gromadzi czynsze i w pierwszej kolejności zaspokaja z nich przyznane przez sąd wynagrodzenie oraz zwrot wydatków, które sam poniósł, następnie wypłaca bieżące wynagrodzenia pracowników. Dopiero potem reguluje bieżący podatek od nieruchomości i składki na ubezpieczenie społeczne tych pracowników, pokrywa koszty bieżącej obsługi budynku oraz składkę ubezpieczenia kamienicy. Jeżeli po tych płatnościach zostaje nadwyżka, przekazuje ją komornikowi, który przeznacza ją na przypadające w toku zarządu należności alimentacyjne.
Częste nieporozumienia
Częstym błędem jest przekonanie, że zarządca może swobodnie decydować, którego wierzyciela zaspokoić najpierw - kolejność z art. 940 § 1 KPC jest wiążąca. Mylące bywa też traktowanie nadwyżki jako środków należnych dłużnikowi; trafia ona do komornika i służy w pierwszej kolejności należnościom alimentacyjnym powstałym w toku zarządu. Nieporozumieniem jest również uznawanie za wydatki konieczne nakładów wykraczających poza zwykły zarząd, na przykład kosztownych modernizacji. Wreszcie roczny termin z § 2 jest terminem maksymalnym, a nie zaleceniem, by rozliczać się właśnie raz w roku.
W indywidualnej sprawie dotyczącej zarządu nieruchomością w egzekucji warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
